Tags:
Ten onrechte in de verdrukking
Hoe irritant hij de acties van de politiebonden NPB, ACP en VMHP ook begint te vinden, minister Opstelten lijkt nog niet van plan de politieke verantwoordelijkheid op zich te nemen om een evenwichtige politie-CAO mogelijk te maken. Dat wil zeggen: een CAO waarin ook de werknemersbelangen serieus worden genomen.
Dat bleek onder andere vorige week woensdag in Rotterdam, waar hij tijdens een werkbezoek werd opgewacht door zo'n driehonderd collega's. Die kwamen protesteren tegen zijn plannen om eens flink te snijden in hun arbeidsvoorwaarden en rechtspositie. Maatregelen die noodzakelijk zijn om de politie zo efficiënt mogelijk te laten functioneren, aldus Opstelten, en dat willen we toch allemaal, dus zijn het volgens hem 'reële en goed verdedigbare' plannen. Aan de waterkant draaide de minister op de automatische piloot dit verhaaltje nog maar eens af, met tot slot de iets te badinerende aansporing 'Het komt allemaal goed, gaat u vooral weer gewoon aan het werk!'
De dag daarop zag ik vanaf de publieke tribune hoe de minister door de Tweede Kamer werd ondervraagd over het CAO-conflict met de politiebonden. Dat wil zeggen: hoe hij daarover door de oppositiepartijen werd ondervraagd, want de coalitie- en gedoogpartijen (CDA, VVD, PVV en Brinkman) bleken niet van plan het de minister moeilijk te maken door lastige vragen te stellen over zijn doen en laten tijdens de CAO-onderhandelingen. Dat was tijdens het overleg sowieso een probleem, want inhoudelijk heeft het parlement eigenlijk niets te zeggen over de besprekingen tussen de minister als politiewerkgever en de bonden. Te vaak kon Opstelten dus makkelijk wegduiken door te verwijzen naar de vertrouwelijkheid van de CAO-onderhandelingen.
Al met al kwam er al vrij snel toch een behoorlijk pijnlijk punt op tafel te liggen, namelijk de structurele onderbezetting bij de Nederlandse politie. De minister werd gevraagd of het klopte dat de politie er de afgelopen jaren opnieuw flink wat taken bij had gekregen zonder dat de werkgever een aantal bestaande taken had geschrapt of extra personeel in dienst had genomen. Opstelten kent het klappen van de zweep en bleef geduldig om die hete brij heen draaien totdat zijn opponenten door hun toegestane aantal interrupties heen waren.
In feite werd er echter een waarheid als een koe gepresenteerd: de hoeveelheid geld die in Nederland voor de politie wordt uitgetrokken is niet gebaseerd op een inhoudelijke afweging van doelen en middelen, maar vooral afhankelijk van de politieke opvattingen over de gezondheid van de overheidsfinanciën. Doordat het politiebudget niet wordt vastgesteld op basis van een gedegen kosten/baten-analyse zijn de arbeidsvoorwaarden en rechtspositie van het politiepersoneel meer dan gemiddeld overgeleverd aan de politieke waan van de dag. In tijden van economische tegenslag zijn het dan ook steevast deze belangen die het eerst in de verdrukking komen door nieuwe politieke keuzes om de tering naar de nering te zetten. Die onrechtvaardigheid vormt de kern van het huidige CAO-conflict.
04/04/12 17:06
Breng uw stem uit...
Spelregels voor het achterlaten van een reactie:
> Behandel, ook hier, de ander zoals je zelf behandeld wilt worden.
> Verwacht je een reactie van "Politieactie.nl" op jouw mening of opmerking? Mail ons
> Vinden wij dat een reactie kwetsend is, dan verwijderen wij deze.
Laat hier een reactie achter
Onze bloggers
Han Busker, voorzitter Politiebond NPB
Gerrit van de Kamp, voorzitter Politievakbond ACP
Conclusie: de politie is de sluitpost op de begroting...