Roepende in de woestijn
Ik kan niet zeggen dat ik verrast ben door de publicaties die de afgelopen dagen in de media over de politie zijn verschenen. Zo was er dit weekend in het televisieprogramma Brandpunt aandacht voor PTSS bij politiemensen. NRC bracht een artikel over de problemen rond de Nationale Politie. En de Telegraaf publiceerde een bericht over overtredingen van de Arbeidstijdenwet binnen politiekorpsen. Verschillende dossiers die op de onderhandelingstafel liggen voor een nieuwe CAO voor politiemensen. Op zulke momenten, als ik tegenover media en richting de politiek dezelfde boodschap voor de zoveelste keer herhaal, voel ik mij weleens een roepende in de woestijn.
Maar hoe triest de boodschap ook is, soms is het goed dat de problemen waarmee politiecollega’s dag in dag uit worden geconfronteerd breeduit worden uitgemeten in de media. Voor wie er nog aan twijfelde, na de publicaties van afgelopen dagen kun je naar mijn mening niet langer ontkennen dat politiewerk een risicovol en zwaar beroep is. Zo wijst onderzoek uit dat er duizenden collega’s zijn die door hun inzet voor een veilige samenleving zijn geconfronteerd met ernstige incidenten en daardoor rondlopen met psychische klachten. Daar doet niemand zielig over. Over het algemeen weten politiemensen goed waaraan ze beginnen. Toch is het essentieel dat collega’s het gevoel hebben geholpen, gehoord en gezien te worden. Laat ik me daarbij meteen tot de minister richten: daar horen ook rechtvaardige arbeidsvoorwaarden bij.
Dat brengt mij vervolgens bij de discussie over de vorming van één Nationale Politie. Onzekerheid is het toverwoord als het gaat om de Nationale Politie. Dit geldt vooral voor de groep AT-personeel. De politie heeft leiders nodig die de weg wijzen. Als vakbond proberen wij daar ons steentje aan bij te dragen, maar uiteindelijk is het de organisatie die op basis van een heldere visie op het politievak de Nationale Politie moet vormgeven. Na alle mediaberichten van afgelopen dagen kunnen mensen niet langer ontkennen dat het politiewerk onder druk staat. Als er maar liefst 340.000 overtredingen van de Arbeidstijdenwet worden geconstateerd, dan wordt de politieorganisatie blijkbaar gedragen door de loyaliteit van de medewerkers. Dus nogmaals minister Opstelten: voldoende rust en een goede balans tussen werk en privé is cruciaal voor politiemensen om hun werk goed te kunnen doen. Daarom blijf ik de komende tijd behalve onderhandelen ook roepen ‘op naar een CAO die recht doet aan het mooie maar ook zware politievak!’
Ledenbijeenkomsten
Bijeenkomsten voor en met leden zijn voor mij persoonlijk één van de leukere momenten tijdens het onderhandelingstraject over een nieuwe CAO voor politiemensen. De ledenbijeenkomsten die wij deze week zijn gestart, geven mij weer energie. Het is goed om te horen hoe u en uw collega’s kijken naar het onderhandelingstraject en wat er volgens u goed gaat en wat beter kan.
De bijeenkomsten worden door een groot aantal politiemensen bezocht en dat geeft een goed beeld van hoe collega’s hierin staan. De overgrote meerderheid van politiecollega’s is geschokt over het feit dat de minister weigert hen voldoende tegemoet te komen. Ze doen dan ook een klemmend beroep op de minister om in zijn bod recht te doen aan het zware en risicovolle beroep van een politieman en -vrouw. Wat mij verder opvalt, is dat leden over het algemeen realistisch zijn als het gaat om een loonsverhoging en dat het vooral gaat over inhoudelijke onderwerpen. U verwacht een betrouwbare werkgever die het mogelijk maakt dat u uw werk op een prettige manier kunt doen en werk en privé goed kunt combineren. Burgers willen krachtige en frisse politiemensen, die de veiligheid op straat kunnen waarborgen. Ik ben de afgelopen dagen bevestigd in het beeld dat hetzelfde geldt voor politiecollega’s.
Als de minister zijn inzet voor een nieuwe CAO niet bijstelt, heeft dat niet alleen nadelige gevolgen voor politiemensen, maar ook voor burgers en de minister zelf. In de huidige economische tijd zijn rust, orde en veiligheid van groot belang. Gekwalificeerde politiemensen zijn daarvoor essentieel. Nederland houdt met het toekomstbeeld dat de minister schetst straks onvoldoende gekwalificeerde politiemensen over. We zitten in een periode, waarin een groot deel van de huidige politiemensen met pensioen gaat. Aantrekkelijk werkgeverschap is dé garantie voor de toekomst van het politievak, de collega’s die zich daarvoor inzetten en de veiligheid van burgers. Voor een veilige toekomst is genoeg blauw op straat en achter het bureau hard nodig. Daarvoor zet ik mij als ACP-voorzitter in. Het is hard werken, maar het is het waard.
Animal Farm
Het is nog niet zo lang geleden dat onze minister de eerste diploma’s overhandigde aan collega’s die de opleiding dierenpolitie tot een goed einde hadden gebracht. Weer zo’n staaltje daadkracht waar zijn gedoogpartner de PVV, met geestelijk vader Dion Graus voorop, vast heel gelukkig van werd. Uiteraard was de media uitgenodigd. Tv-camera’s hebben een magische aantrekkingskracht op korpschefs, dus die waren ruim vertegenwoordigd. Op de schouders blonken de gouden kronen en balken de kijker tegemoet. Tot mijn verbazing zag ik op de schouders van de feestvarkens, die net met een rode blos op de wangen hun diploma van de minister persoonlijk overhandigd kregen, alleen maar strepen. En dat is gek. Hoofdagent is een functie op MBO3-niveau en de opleiding dierenpolitie is een heuse MBO4-opleiding. Dat betekent dat de collega’s die het werk gaan doen waarvoor ze zijn opgeleid, een aanstelling hebben op een lager functieniveau dan het verlangde werk- en denkniveau. Vreemd. Aan executieve functies op niveau-4 is normaal toch echt de rang brigadier verbonden.
Mijn bevreemding is inmiddels overgeslagen in een lichte vorm van ergernis. Als een districtchef leiding geeft aan 190 medewerkers is de bezoldiging schaal 13. Worden het toevallig 205 medewerkers, dan wordt hij drie dagen later bevorderd en staat er schaal 14 op zijn of haar loonstrook. Waarom geldt dat niet voor deze collega’s? Bij het doen van werk op niveau-4 hoort ook een bijpassende schaal en rang op niveau-4. Of geldt hier de stelling uit het beroemde boek Animal Farm van George Orwell: “All animals are equal, but some are more equal than other”? Vrij vertaald: “Iedereen is gelijk, maar sommigen zijn gelijker dan anderen."
Beste minister, wees ook nu daadkrachtig en bevorder deze collega’s per direct naar een rang die past bij het werk dat u van ze verlangt. En zeg nou zelf, welke rang past er nou mooier bij de dierenpolitie dan die van brigaDIER.
Schaats- en wandeltochten
Vanuit Train4Life begeleiden we (politie)mensen met een structureel trainingsprogramma. Nu het vriest en veel mensen naar buiten gaan om bijvoorbeeld een toertocht te schaatsen of te wandelen, passen wij ons daar graag op aan. Wij stimuleren immers elke vorm van bewegen. Als je al gebruik maakt van ons trainingsprogramma, kun je deze schaats- en wandeltochten gewoon loggen. We willen iedereen, gezien de kou en de zogenoemde ‘windchill’, wel van goed advies voorzien.
Een drietal deuren trappen we graag nog even in. Ten eerste, draag meerdere lagen kleding. Ten tweede, draag bij vriezend weer een muts, want 40 procent van het warmteverlies gaat door het hoofd. Ten derde, voorkom bevroren ogen (bij een temperatuur van -15) door het dragen van een bril. Een vervelend fenomeen dat toerschaatsers en fietsers in de kou kan overkomen. Door de kou knipperen mensen minder vaak met hun ogen en daardoor zijn ze minder goed beschermd. Door extreme kou kan het vocht in de voorste oogkamer bevroren raken. Het zicht wordt wazig of slecht en het voelt alsof je een druppel vocht in je oog hebt zitten. In een beschutte en warme omgeving zullen de verschijnselen meestal binnen 24 uur verdwijnen. Is dit niet het geval, dan zal de arts een antibiotische zalf moeten voorschrijven. Het gevaar van bevriezing van ogen kan worden bestreden door een goede zonnebril, skibril of ‘goggle’ op te zetten.
Ga je schaatsen, dan willen wij je bovendien het volgende meegeven:
> Informeer naar de plaatselijke ijsomstandigheden bij de lokale ijsclub. Of kijk op schaatsen.nl/natuurijs voor het laatste nieuws.
> Neem een voldoende uitgeruste EHBO-set mee.
> Neem altijd een Natuurijs Veiligheidsset mee, bestaande uit een priem en een stuk touw. Ben je onverhoopt door het ijs gezakt, dan kun je daar met behulp van de ijspriem uitkomen.
> Ga nooit alleen op pad.
> Draag hoofdbescherming. Een fietshelm, skihelm, smartcap of ribcap voorkomt ernstig hersenletsel bij een val op het hoofd.
> Zorg bij felle kou voor extra bescherming (winddichte kleding, bivakmuts, gebruik watervrije crème voor je gezicht).
> Zorg voor goed passende schaatsen.
Tot slot willen we uiteraard iedereen veel schaats- en wandelplezier wensen!
Michael Kortekaas is ex-docent gevaarsbeheersing Politie(academie) en eigenaar/persoonlijke coach van Train4Life
Maat vol
Mijn bloed kookte afgelopen weekend toen ik hoorde dat politieagenten wederom het slachtoffer zijn geworden van geweld. Geweld waarbij één agent zelfs bewusteloos is geslagen. De maat is wat mij betreft nu echt vol. Het is toch van de zotte dat politiemensen die zich inzetten voor de veiligheid in ons land op deze manier worden gehinderd in hun werk. Daar zijn gewoon geen woorden meer voor. Het wordt dan ook hoog tijd dat er aanvullende maatregelen komen. Een zwaardere strafmaat hoort daar onderdeel van uit te maken.
Zo zijn er zwaardere straffen opgelegd aan mensen die tijdens de jaarwisseling geweld hebben gebruikt tegen hulpverleners. Deze strengere straffen moeten voor het gehele jaar gaan gelden. Het kan niet zo zijn dat belagers van politieagenten er met slechts een taakstraf vanaf komen. Dat is geen gepaste straf voor mensen die kennelijk geen enkel respect hebben voor het werk van hulpverleners, zoals politiemensen. Bovendien moet de schade die politiecollega's ondervinden van geweld worden verhaald op de daders. Denk daarbij aan kosten die gemaakt moeten worden, doordat collega's door de keiharde confrontatie met geweld tijdelijk niet kunnen werken.
Wij hebben als politievakbond het thema geweldpleging tegen de politie hoog op de agenda staan. Zo heeft de ACP verschillende initiatieven ontwikkeld, zoals een tienpuntenplan om agressie en geweld tegen politiemensen aan te pakken. Acht punten uit dit plan zijn inmiddels opgepakt en uitgevoerd. Helaas is dit kennelijk nog altijd niet voldoende. Er wordt bijvoorbeeld al veel geïnvesteerd in de training van politiemensen, maar dat voorkomt dergelijke incidenten helaas niet. Zoals gezegd, woorden volstaan hier niet meer. Er moet hard worden opgetreden tegen relschoppers die politiemensen belagen.





