De matching LFNP vraagt het nodige van de ACP. Geen probleem, daar zijn wij voor. Net als onze vrijwilligers en medewerkers ben ook ik hard aan de slag met dit onderwerp. Inmiddels is de laatste stand van zaken besproken met het bondsbestuur, een afvaardiging van ACP-leden. Ook is er overleg geweest met de andere politievakbonden. Zoals het er nu uitziet hebben duizenden collega’s een zienswijze ingediend. Het dossier zorgt begrijpelijk voor veel onrust, boosheid en emoties. Volgende week volgt een overleg met de werkgever. 

Gisteren ben ik tussen al het ‘matching-geweld’ door een paar uur op bezoek geweest bij de ‘Safety en Security’ beurs in Amsterdam.  Ik werd daar weer geconfronteerd met de enorme technologische ontwikkelingen op het gebied van veiligheid. Veiligheid is en blijft mensenwerk, daar ben ik van overtuigd. Toch zie ik dat veiligheid uitgroeit tot een bedrijfstak waar techniek een belangrijke plaats inneemt. Ik gebruik bewust het woord bedrijfstak. De tijd dat veiligheid een taak was van alleen de overheid ligt achter ons. Tegenwoordig draait het steeds meer om publiek-private samenwerking. Veel commerciële initiatieven worden uit goede intentie geboren. Met een toename ervan blijft het echter wel zoeken naar een juiste balans tussen maatschappelijk- en commercieel belang. Wat mij betreft is het aan de overheid om grondrechten van burgers, zoals privacy, te beschermen en ligt ook het geweldsmonopolie ten alle tijden bij de overheid. 

Na al die technologische hoogstandjes was ik vandaag weer terug in het ‘matching-geweld’ om samen met vrijwilligers en medewerkers u en uw collega’s zo goed mogelijk te ondersteunen en te informeren.

Een bericht dat onlangs op het landelijk intranet van de politie verscheen, over het gebruik van de Nederlandse taal door politiemensen, was voor mij de eerste aanleiding om dit blog te schrijven. Het bericht waar ik op doel, dient namelijk als een schrijfwijzer voor politiemensen. Een handige taalgids met de belangrijkste spellingregels, waaraan alle politiemensen zich verplicht moeten houden. Denk bijvoorbeeld aan welke woorden of afkortingen we moeten gebruiken. Of wanneer er een hoofdletter of kleine letter moet worden gebruikt. Maar vooral ook dat wij ouderwetse woorden moeten vermijden!

Wat zijn ouderwetse woorden vroeg ik mij af. Ik bekeek de lijst met zogenaamde ouderwetse woorden die bij het bericht op intranet staan. Voor mij overigens hedendaagse woorden en voor iedereen begrijpelijk. Want ook dat stond erbij, vermijd moeilijke woorden. Dat het gebruik van de Nederlandse taal hier en daar meer aandacht verdient is juist. Maar in plaats van bijscholing aanbieden aan de politiemensen die het betreft, gaan we weer regels bedenken. Zucht. Daarnaast stoort het mij dat in een tijd van zeer veel onrust binnen Politie Nederland er mensen zijn die uren hebben besteed aan dit 33 pagina's tellend document. Alsof we niets beters te doen hebben. En ouderwets? Wat is ouderwets? Je kunt het ook vertrouwen en zekerheid noemen. Iets waar politiemensen, zeker in deze onrustige tijd, behoefte aan hebben!

Mijn gedachten hierover werden verder gevoed toen ik afgelopen weekend naar ‘Buitenhof’ keek, waarin de Nationale Ombudsman Brenninkmeijer te gast was. Aanleiding was zijn rapport over het gebruik van geweld door politiemensen. Brenninkmeijer gaf zijn visie op verantwoord politiegeweld. Hij gaf onder andere aan dat de Nederlandse politie terughoudend is in het gebruik van geweld. Maar het waren andere woorden die mij pakten, namelijk: “Politiemensen hebben behoefte aan een vertrouwde omgeving, een maatje die hij of zij kent, teamwork!” Allemaal aspecten die met de komst van de Nationale Politie behoorlijk teniet worden gedaan. Werkgebieden worden enorm groot, waardoor een vertrouwde omgeving verdwijnt. Ook wordt er gewerkt in zeer wisselende samenstellingen, waardoor je je maatje niet of nauwelijks kent.

Volgens Brenninkmeijer doet de politie dan ook vooral aan managementdenken. Wat dat betreft ben ik het met hem eens. Het moet niet om de getallen gaan, maar om de inhoud. Iets wat wij als politiemensen al jaren roepen. Of is dit ouderwets denken? Volgens sommigen is dit nieuw denken, anderen vinden het ouderwets. Voor mij is het 'gewoon' gebruik van gezond boerenverstand.

Het is nu donderdag 16 mei en (bijna) alle collega’s hebben van de werkgever een brief ontvangen met daarin meer informatie over de matching LFNP. Op acp.nl, maar ook op sociale media als Twitter zie ik de eerste reacties op het voorgenomen besluit voorbij komen. De reacties lopen nogal uiteen, maar bij meer dan één collega’s roept de matching LFNP onrust op. Daar heb ik alle begrip voor.

Collega’s van het KLPD (waterpolitie) hebben duidelijk stelling genomen tegen het voorgenomen besluit dat zij hebben ontvangen. De ondernemingsraad van de landelijke  eenheid heeft inmiddels een persbericht uitgebracht waarin wordt aangekondigd dat deze collega’s massaal bezwaar zullen maken. De komende weken gaat de ACP inventariseren welke bezwaren er bij ons binnenkomen. Op basis daarvan bepalen wij hoe nu verder. Dit geldt dus ook voor de bezwaren van leden werkzaam bij de landelijke eenheid KLPD. 

Voor alle collega’s die het niet eens zijn met de matching is het allereerst belangrijk om zich goed te laten informeren door de werkgever. Heb je een goed beeld van waarom de werkgever bepaalde keuzes heeft gemaakt, neem dan contact op met de ACP.

Alle 'actieve' politiemedewerkers ontvangen vandaag of morgen een brief van de werkgever met meer informatie over het LFNP-proces en de daarmee samenhangende matching. Het gaat om een zogenoemd voorgenomen besluit. In deze brief staat met welke LFNP-functie uw huidige functie is gematcht en in welke salarisschaal deze functie zit. Voor al uw vragen over de brief verwijs ik u in eerste instantie graag door naar de werkgever.

Als voorzitter van uw bond ben ik de afgelopen maanden en zelfs jaren bezig geweest met dit dossier. Door de wildgroei aan functies en taakaccenten, tot wel 16.000 functies en 30.000 taakaccenten, was het volgens zowel de bonden als de werkgever nodig om in te grijpen. Wie betaalt, bepaalt. In deze context betekent het dat de werkgever gaat over de inhoud van het werk (LFNP) en de keuzes die hierin worden gemaakt. Als vakbond was het de afgelopen jaren onze taak om de rechtspositionele gevolgen te bewaken. Daarnaast hebben wij een aantal eisen ingebracht als het gaat om het specifieke politievak. Ook heeft de ACP als een constructieve waakhond gehamerd op consistentie en kwaliteit. 

Behalve de brief van de werkgever ontvangt u (als uw e-mailadres bij ons bekend is) van ons een e-mail met daarin meer informatie over wat u zelf kunt doen en wat u als ACP-lid van uw vakbond kunt verwachten. Heeft u de mail niet ontvangen, maar wilt u de informatie nalezen? Logt u dan in op ‘MijnACP’. Hier kunt u de brief nalezen en uw actuele mailadres achterlaten, zodat u de informatie in het vervolg toegestuurd krijgt.

De inhuldiging van Willem-Alexander tot koning werd gisteren (dinsdag 30 april) mede mogelijk gemaakt door Politie Nederland. Klinkt vreselijk die uitdrukking ‘mede mogelijk gemaakt door’, dacht ik nog bij het ontbijt vanochtend, maar het is wel waar. Ik ben de afgelopen twee dagen door heel Nederland gereden en heb veel contact gehad met collega's. Collega's die al dagen op de been waren en als slotstuk ook nog op de laatste Koninginnedag moesten werken. Politiewerk in Amsterdam, vanuit een werkplek ver daar vandaan en/of in de eigen regio. Deze laatste variant met minder mensen en zonder enige aandacht lijkt het soms, maar even zo noodzakelijk.

Een deel van de Koninginnenacht bracht ik door in Utrecht. De sfeer was er bijzonder gemoedelijk. Uit het land heb ik vernomen dat dit ongeveer overal het geval was. Op Koninginnedag was ik samen met onze voorzitter Gerrit van de Kamp in Amsterdam. Na een extreem kort nachtje meldden wij ons om 4.00 uur 's ochtends bij het PTO, waar  de bussen met collega's al af en aan reden. Korpschef Pieter Jaap Aalbersberg vertelde ons op dit verzamelpunt dat er al de hele nacht werd gewerkt en dat de drukte vanaf een uur of vier begon toe te nemen. Als voorzitter van de vakbond die ruim 25.000 politieprofessionals met elkaar verbindt, was het voor Gerrit dan ook ondenkbaar om daar niet aanwezig te zijn.

Een bezoek waarbij wij met heel veel collega's in gesprek zijn geweest. Soms mopperend, maar vooral ook positieve geluiden van collega's die zin hadden om het feest in goede banen te leiden. Tot onze 'verbazing' was de ME gekleed in het nieuwe tenue. Het moet gezegd, uitstraling een 10, absoluut. In de gesprekken over de kleding met collega's kwamen overigens nog wel wat puntjes naar voren waarvan je denkt: 'Hoe kan het dat na een intensieve periode van testen dit soort zaken nu nog naar boven komen?'. Als ACP gaan we ons daar in de nabije toekomst nadrukkelijk mee bezighouden.

Rond acht uur 's ochtends vertrokken wij richting de plekken waar collega's die dag hun post vatten. Tot mijn grote verbazing leek Amsterdam uitgestorven. Lege straten, lege pleinen, de reinigingsdienst die de straten opruimde na het feest van de avond ervoor. Via diverse posten uiteindelijk aangekomen op de Dam waar heel veel uren later de feestelijkheden zouden beginnen. Een groepje geharde oranjefans, die al de hele nacht voor de hekken hadden gelegen, kleurden het plein een beetje oranje en langzaam, heel langzaam, groeide dat aantal. Pas kort voor het moment van de abdicatie en balkonscène stroomden de mensen toe en vulden de Dam tot een aantal van (volgens de NOS) ruim 20.000 mensen. De techniek, de oranje kroontjes en kleding, het mooie weer en het bijzondere dat we dit jaar hebben mogen meemaken, zorgden ervoor dat het tot laat in de middag een gezellige en een mooie dag was en bleef. Gerrit van de Kamp is later op de dag overigens nog op bezoek geweest bij collega's in Delft en Den Haag. Zelf ging ik in de middag richting Breda en Tilburg en heb daar met collega's meegelopen die de rust en orde tijdens de feestelijkheden in de regio keurig wisten te handhaven.

Terugkijkend naar de gehele dag en achterligggende operatie zie je hoe ongelooflijk veel uren in de voorbereiding ervan moeten hebben gezeten. Veel collega's, met een bijzondere vermelding voor diegenen in administratieve en technische functies, hebben zowel in de voorbereiding als op de dag zelf de handen flink uit de mouwen gestoken. Elke betrokken collega verdient een enorme pluim. Dat de ‘kroningsdag’ vlekkeloos en veilig is verlopen, is dan ook te danken aan de vele tienduizenden uren die er gewerkt is door politiemensen, maar zeker ook door verkeersregelaars, toezichthouders, boa's en alle anderen mensen die binnen het veiligheidsdomein werkzaam zijn. Van de mensen die de koffie en de broodjes verzorgden, de ontvangst, het inschrijven, tot aan de mensen die heel soms even hebben moeten aanpakken. En laten we vooral niet vergeten dat er duizenden mensen aan het werk waren door het hele land. Op plekken waar het evengoed spannend kon worden, moest soms met een bezetting worden gewerkt die niet overhield.

Ook de komende dagen gaat er nog veel op de sector afkomen. Denk aan 4 en 5 mei, de huldiging van Ajax, enz. Momenten waarbij Politie Nederland er ook weer moet staan. Zo'n kleine 60.000 collega's, waarvan ruim 25.000 ACP-leden, gaan ook dat klusje weer klaren. Vanuit deze stoel, waar ik na gisteren met moeie voeten maar een voldaan gevoel inzit, is er maar één gevoel dat bij mij overheerst: TROTS. Op deze dag, 1 mei, kunnen we dan ook met dit gevoel terugkijken op de laatste Koninginnedag. Een dag waar weinig tot niets op aan te merken viel. Kortom: Beatrix bedankt, welkom Willem-Alexander. Dat alles mede mogelijk gemaakt door Politie Nederland.

P.S. Tijdens de dag heb ik volop foto's gemaakt. Deze worden geplaatst op de Facebookpagina van de ACP, te vinden op www.facebook.com/politiebond