De blogs worden nu gefilterd met: Politieacties
Reset het filter om alle blogs te zien.
Kwestie van lange adem
Gisteren was ik bij het Algemeen Overleg van de vaste kamercommissie van Veiligheid en Justitie (Tweede Kamer). Een overleg dat over allerhande politiezaken ging en waarbij ik verre van alleen was. Op de publieke tribune zat ik samen met zo’n 35 collega’s het overleg te volgen. Van tevoren hadden we collega’s in het hele land opgeroepen om de Tweede Kamerleden een e-mail te sturen over de vastgelopen CAO-onderhandelingen. Een oproep waar massaal gehoor aan werd gegeven. En op Twitter kon je al vrij snel de reacties van de Kamerleden lezen. Zo meldde Tofik Dibi van GroenLinks bijvoorbeeld: ‘Inbox stroomt vol met honderden e-mails van agenten die vertellen waarom ze het werk doen wat ze doen #ontroerend. Reactie #Opstelten?’ En Nine Kooiman van de SP zei: ‘Zuur dat ik geen enkele opening zie bij de minister om een opening te bieden t.a.v. #CAOPOLITIE. #agentenverdienenbeterkrijgenminder’. Twitter is, zeker in dit soort gevallen, dan ook een mooi medium. Zo kun je ook tijdens een overleg contact met elkaar hebben, en mooier nog: door Twitter kunnen ook alle collega’s die er niet bij zijn bijna realtime volgen waar het over gaat en hun input geven!
Zelf vond ik dat er veel aandacht voor onze CAO was vanuit de Kamer. En dan met name over de gevolgen als het niet lukt om eruit te komen. Onze volksvertegenwoordigers maken zich zorgen over de sfeer en situatie bij de politie. Door het CAO-conflict komen ook andere belangrijke dossiers, zoals LFNP en Nationale Politie, onder druk te staan. Men wil op dit soort onderwerpen geen schade. Arie Slob meldde: ‘Nu overleg met minister Opstelten over politie. Grote zorg bij CU over huidige ontwikkelingen. Gevaarlijke cocktail aan het worden.’ De reactie van minister Opstelten over de onderhandelingen sloeg wat mij betreft de plank mis. Hij vindt dat de politievakbonden aan zet zijn. Terwijl juist wij hém een ultimatum hadden gegeven om met verbetervoorstellen te komen, alvorens weer aan tafel te gaan. Opstelten weet wat wij willen. Hij heeft mijn nummer en kan me op elk gewenst moment bellen, als hij de inschatting maakt dat we er samen uit kunnen komen. Telkens weer benadrukken dat het hem om werkzekerheid binnen de sector gaat, terwijl die afspraak al lang gemaakt is, is wel erg gemakkelijk.
Tot dat telefoontje komt, gaan wij door met het voeren van actie. Vandaag dient een kort geding over de ledenbijeenkomst bij de voetbalwedstrijd Cambuur - FC Zwolle (Jupiler League) van komende zondag. Bij een grote verkeerscontrole in Klazienaveen wordt door de collega’s weer een zeer coulant beleid gevoerd als het gaat om bonnen schrijven. Volgende week staan acties bij diverse parketten op stapel en wordt in de grote steden met werkonderbrekingen gestart. Intussen vermoed ik dat dit nog wel eens een kwestie van de lange adem kan gaan worden.
PS. Wil je mij ook op Twitter volgen? Kijk dan op: www.twitter.com/gerritvdkamp
Harde actie
Het lijkt mij goed om deze hectische dag met u te beginnen. Via deze blog wil ik u bijpraten over wat er de komende dagen op de planning staat. Na het afronden van deze blog, reis ik af naar Rotterdam waar ik samen met honderden collega’s de minister een ‘warm’ welkom heet bij zijn werkbezoek aan de collega’s van de zeehavenpolitie. Tot zover vandaag.
Voor wat betreft de komende dagen, de niet mis te verstane boodschap van leden is: harde actie. Het wordt dan ook een ‘heet’ weekend met acties gericht op voetbal. Zo roepen wij leden die ingeroosterd staan om te werken tijdens (risico)wedstrijden uit de Jupiler League op twee ledenbijeenkomsten te bezoeken. Het gaat hierbij om de wedstrijden Go Ahead Eagles’ tegen FC Den Bosch en SC Cambuur tegen FC Zwolle. Voetbal legt een onevenredige druk op de politiecapaciteit en collega’s worden daar geconfronteerd met extreem geweld. Wie anders beweert, moet de krant op maandag maar eens nalezen op incidenten. Ik heb er dan ook geen moeite mee om naar dit actiemiddel te grijpen.
Actie is ook wat ik van deze minister verwacht. Zoals ik al zei in een eerdere blog lijkt het erop dat de rol van minister Opstelten is uitgespeeld. Net als de rest van Nederland wordt ook deze minister straks geconfronteerd met de uitkomsten van het overleg in het Catshuis. Voor een minister die zegt de Rotterdamse lijfspreuk ‘geen woorden, maar daden’ aan te hangen, vind ik dit teleurstellend. Na al zijn grote woorden en beloften aan de samenleving is het nu tijd voor daadkracht en moet hij gaan staan voor zijn mensen. Van de wietpas tot 3.000 extra agenten, van meer zicht op verkeershufters tot het keihard aanpakken van criminele jeugdbendes. Ik denk dan als simpele diender, daar heb je de politie bij nodig, maar daar denkt deze minister blijkbaar anders over. Als hij dit echt begreep, dan stelde hij niet voor om het sociale leven van collega’s door de mangel te halen en hield hij zich netjes aan al gemaakte afspraken. Nu het tijd is voor daadkracht, toont deze minister zich helaas een onbetrouwbare werkgever. Daarom ben ik samen met u hard in actie.
Politievriend of rekenmeester
Het bijzondere aan mensen die zichzelf heel slim vinden, is dat ze denken dat de rest van de wereld dom is. Dat moet een mooie wereld zijn, waarin jij tot de absolute intellectuele top behoort. De vraag is of je dan nog wel ziet wat er echt in die wereld gebeurt? Volgens mij leidt onze minister in een extreme vorm aan deze kwaal. Hij denkt dat de truc die hij in het kabinet toepast om verslechteringen met een strik erom als verbeteringen te verkopen altijd lukt. Hoe dom denkt onze excellentie eigenlijk dat politiemensen zijn?
Bij het cao-overleg val ik in ieder geval van de ene verbazing in de andere. De rekenfout van 750 miljoen verhalen op de diender door te zeggen dat hij door mag werken tot ten minste 67 jaar. Maar daar staat dan wel tegenover dat hij belooft iets te gaan doen aan weerbaarheid, fit- en gezondheid. Oftewel: de minister heeft het jaren laten lopen om voor politiemensen te zorgen, maar dat gaat hij nu – misschien – wel doen. Ja, voor 750 miljoen kan ik ook een aardig programma in elkaar zetten. Overigens, die 750 miljoen gaan over een tijdvak tot 2040! En daar staat tegenover dat alle collega’s daar 1% extra voor werken. Reken eens even uit hoeveel geld dat vertegenwoordigt?
Nog zo’n lekker voorstel: op bepaalde uren gaat de onregelmatigheidstoeslag omhoog. Toen dat werd verteld, ging ik eens even rechtop zitten. Eindelijk loon naar werken. Mis! Er staat tegenover dat de verschuivingstoelage vervalt. Maar die hadden we toch net bedacht om er voor te zorgen dat er fatsoenlijk wordt gepland, zodat politiemensen ook een soort van privéleven hebben? En laat het volume aan geld van de verschuivingstoelage nu groter zijn dan wat de ophoging gaat kosten. Hoe simpel denkt politievriend Opstelten eigenlijk dat wij zijn?
Een laatste voorbeeld, anders wordt het langdradig. De invoering van het Landelijk Functiegebouw Nederlandse Politie (LFNP). Vooral in de uitvoering van het politiewerk zijn de functies stevig verzwaard. In de gewone wereld betekent dat een verhoging van de beloning. Loon naar werken dus. Om het simpel te houden als je de eisen die je aan een brigadier stelt in de functiebeschrijving van een hoofdagent plakt, mag je toch verwachten dat er op het niveau van een brigadier wordt betaald? Of ben ik nou alweer gek? Volgens rekenmeester Opstelten niet. Het is tenslotte toch nog steeds een hoofdagent.
Misschien is het goed dat ‘onze’ excellentie, minister Opstelten, eens van zijn troon neerdaalt en in een goed overleg met de bonden tot een CAO komt die recht doet aan politiewerk. Natuurlijk begrijpen politiemensen dat de economische situatie nu om gezond verstand vraagt. Geloof mij, dat hebben politiemensen. Die denken gelukkig niet dat ze slimmer zijn dan de rest van de wereld. Dat ze dapper zijn en de hete kolen van deze samenleving uit het vuur halen, dat doen ze weer wel. Laten we hopen dat daar de waardering in financiële en in menselijke zin bijkomt die daar recht aan doet. En als we dan weer gaan onderhandelen, doe dat dan met een hart en niet met een telraam.
Minister, laat eens zien dat u echt de vriend van politiemensen bent door wat u aan voorstellen doet. Niet met loze mooie woorden, want daar is het tot nu toe bij gebleven. Laat uw hart nu eens in actie komen.
