In mijn column in het laatste Politiebericht van dit jaar heeft u al kunnen lezen dat het alweer zestien jaar geleden is dat ik bij de ACP ben komen werken. Sinds 2005 ben ik voorzitter van deze mooie club. De ACP waar ik in 1994 ben gaan werken, is echter op geen enkele manier te vergelijken met de ACP waar ik vandaag de dag voorzitter van ben.

De tijden veranderen immers. Wij verwachten meer van onszelf en u als lid verwacht meer van ons. De meest zichtbare veranderingen zijn de uiterlijke veranderingen die eens in de zoveel jaar voorbij komen. Vanaf januari 2011 is het weer zover: we trekken als organisatie een nieuwe jas aan. Wat er onder zit blijft hetzelfde, maar wij introduceren een nieuw logo en andere kleuren. Een huisstijl die beter aansluit bij wie wij voor u willen zijn; een innovatieve vakbond, waar professionals en collega’s samen werken aan een goede belangenbehartiging. Een mooie start van het nieuwe jaar lijkt mij.

Wat ik als voorschot op het komende jaar ook nog wil benoemen, is dat ons een veelzijdig jaar te wachten staat. Er staan fundamentele veranderingen voor de politiesector op stapel. U heeft hier al het een en ander over kunnen lezen op onze site. Toch wil ik nog eenmaal benadrukken wat ik in een eerder artikel heb gezegd. We moeten terug naar het fundament van de politieorganisatie. Waar willen we naar toe? Dat is de uitdaging. Alleen maar tegen de huidige problemen aanschoppen, wat veel collega’s begrijpelijkerwijs doen, dat is te gemakkelijk. Het gaat erom dat we een toekomst creëren voor alle collega’s. Doet u mee?

Voor nu wens ik u en uw naasten, ook namens mijn medebestuursleden Aukje Smet en Wiep van der Pal, ons voltallige bondsbestuur en alle medewerkers van de ACP, gezegende kerstdagen en een voorspoedig, veilig en vooral gezond 2011.

‘Dronken automobilist sleurt agente mee’ en ‘Politie in het nauw in Enkhuizen’. De koppen van nieuwsberichten spraken dit weekend weer voor zich. Daarbij moet ik constateren dat bestaande preventieve maatregelen om het geweld tegen politiemensen terug te dringen niet genoeg zijn. Het geweld tegen de politie moet in de volle breedte van het veiligheidsdomein worden aangepakt.

De berichten over geweld tegen politiemensen die je in de media hoort, zijn helaas nog altijd slechts het topje van de ijsberg. Zo hoor ik ook regelmatig over incidenten die niet het nieuws halen. Ruim een week geleden vertelde een regiobestuurder van de ACP mij nog dat een kaderlid van de ACP tijdens zijn dienst is mishandeld. Er wordt vaak gezegd dat confrontaties met geweld bij het politiewerk horen. Politiemensen worden er voor opgeleid om met deze confrontaties om te gaan. Collega’s zullen daar dan ook niet snel over klagen. Dit betekent echter niet dat het een beroepsrisico is of als zodanig moet worden geaccepteerd.

Ik heb het al vaker gezegd: dat geweld voorkomt bij de uitoefening van het vak, kan en mag geen vrijbrief zijn om  tegen politiemensen te gebruiken. Het is een aantasting van het gezag van de politie. Dat gezag heeft zij juist nodig om haar werk te kunnen uitvoeren. Geweld tegen politiemensen is niet alleen gevaarlijk voor de collega’s zelf. Het kan ook leiden tot een onveiliger samenleving. Het handhaven van de openbare orde wordt immers bemoeilijkt. Daarom moet geweld tegen politiemensen en andere hulpverleners niet alleen worden voorkomen, maar ook zwaar worden bestraft.

Dit brengt mij tot slot nog bij de uitspraak van de rechterlijke macht in de zaak van de 17-jarige jongen uit Meppel, die ervan wordt verdacht in november politiemensen en burgers te hebben mishandeld. Onder meer de Telegraaf heeft hier vorige week vrijdag een uitgebreid artikel over gepubliceerd. Maar ook wij hebben een artikel over dit onderwerp op onze website geplaatst. Op gepaste wijze, omdat dit de manier is om dit soort zaken objectief aan de kaak te blijven stellen.

Als het aan Tjibbe Joustra ligt, voorzitter van de Vereniging Particuliere Beveiligingsorganisaties (VPB), krijgen beveiligers meer bevoegdheden om in bepaalde situaties geweld te gebruiken. Verschillende media benaderden mij gisteren als voorzitter van de ACP over dit onderwerp. Ik heb uitgelegd waarom de ACP geen voorstander is van het plan van Joustra.

Tjibbe Joustra vindt bijvoorbeeld dat particuliere beveiligers de mogelijkheid moeten krijgen om een winkeldief aan te houden, te boeien en vast te houden totdat de politie arriveert. Hij zegt hierover het volgende: “Ik ben ervoor om het geweldsmonopolie van de politie op te rekken en de schroom daarover te laten varen.”

Dat is wat mij betreft onacceptabel. De geweldstoepassing richting burgers is een taak van de overheid. Daar moet je zorgvuldig mee omgaan. De geweldstoepassing door politiemensen is niet voor niets aan strikte regels gebonden. Collega’s zijn hier bovendien professioneel voor opgeleid. Het is hun vak.

En dan heb ik het nog niet eens over de kosten. Particuliere beveiligers, die dan in mijn ogen extra opgeleid zullen moeten worden, kosten immers ook geld. Waarom zou je dit geld niet aan de reguliere politie besteden? Laat de taken waar Joustra het over heeft bijvoorbeeld uitvoeren door de nieuwe politietoezichthouders waar het kabinet in het regeerakkoord over spreekt. Voor de ACP is dat eventueel bespreekbaar. Maar wat betreft de verruiming van de bevoegdheden van particuliere beveiligers: samenwerking is prima. Maar, de grenzen tussen de domeinen van de politie en overige handhavers van openbare orde en veiligheid moeten niet vervagen. Daar is niemand bij gebaat.

Links:

www.radio1.nl/contents/22675-politiewerk-is-een-vak
www.fd.nl/artikel/20880405/meer-macht-bepleit-particuliere-beveiligers
www.securitymanagement.nl
news.google.com/news/story