Woensdag 13 april 2011, de dag dat onze collega Dick Haveman op 48-jarige leeftijd om het leven kwam tijdens de uitvoering van zijn werk, is een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de Nederlandse politie. Niet alleen voor het korps Groningen, maar voor heel politie Nederland. Verslagenheid, boosheid en ongeloof verwoorden de gevoelens die bij veel collega's leven na deze fatale dag.

Ik zat de betreffende avond achter de computer. Actief op Skype (met manlief in Kosovo) en Twitter. Dan komen op Twitter ineens de eerste berichten van een schietpartij in Baflo voorbij. Gespannen blijf ik achter mijn computer zitten, in afwachting van meer nieuws. Vervolgens komen er tweets binnen, waaruit duidelijk wordt dat er iets goed mis is in Baflo. Er volgen telefoontjes en sms’jes en tot grote ontsteltenis wordt rond middernacht duidelijk dat onze collega Dick Haveman is doodgeschoten. Het werd voor velen van ons een zeer korte nacht. De volgende dagen stonden in het teken van het overlijden van Dick. Praten, luisteren en gewoon bij elkaar zijn. Gaandeweg de tijd kregen we een beeld van wat er was gebeurd en wie erbij betrokken waren. Wat een verdriet.

Een week later vond de herdenkingsdienst voor Dick met korpseer in de Martinikerk in Groningen plaats. Het viel me op dat een hele trieste dag toch ook een heel goed en warm gevoel kan opleveren. De grote hoeveelheid politiemensen uit heel Nederland, de erehaag, de groet, de dienst in de Martinikerk en de sprekers; alles was even intens en indrukwekkend. Deze dag was een uiting van diep respect voor Dick en zijn familie. 

Het antwoord op de vraag hoe we als politie nu verder moeten, kregen wij op een zeer indrukwekkende wijze door de familie van Dick aangereikt. Zij gaven ons de opdracht door te gaan met onze dienstbaarheid aan een veilige samenleving. Onze korpschef, Oscar Dros, kreeg een politieautootje uitgereikt die op de plaats waar Dick was neergeschoten is neergelegd. Dit autootje had als opschrift: “Bedankt Dick, dat je kracht en passie door mag gaan.”

Vandaag is een belangrijke dag voor collega’s bij de politie, alsook voor veel mensen buiten de sector. Een dag die in het teken staat van herdenkingen. Zo ga ik vandaag naar de herdenkingsdienst voor één van onze leden, Dick Haveman. De 48-jarige hoofdagent, die vorige week in het Groningse Baflo omkwam tijdens de uitvoering van zijn werk, wordt met korpseer herdacht. De verslagenheid onder collega’s is groot. Niet alleen in Groningen, maar in het gehele land. Ook de collega’s bij de ACP en ik persoonlijk waren geschokt en diep geraakt toen dit bericht ons bereikte.

Dat het vak van politieman en –vrouw risico’s met zich meebrengt, mag als feit worden beschouwd. Desondanks hoop je dat het daarbij blijft. Als vakbond tracht je eraan bij te dragen dat incidenten met verregaande gevolgen worden voorkomen. Het doet bovendien ook niets af aan het feit dat het verdriet na zo’n tragisch incident onder familie, vrienden en collega’s groot is. Dat brengt mij overigens bij twee andere tragische incidenten, waarbij de politiesector in 2010/2011 betrokken is geweest. Vandaag wordt namelijk ook een besloten herdenkingsbijeenkomst gehouden voor de slachtoffers van het schietdrama in winkelcentrum De Ridderhof in Alphen aan den Rijn. Ook hier geldt dat het incident een diepe indruk heeft achtergelaten onder o.a. de politiecollega’s die ter plaatse zijn geweest. De voorbarige berichtgeving dat de politie zou hebben gefaald met betrekking tot deze vreselijke gebeurtenis, maakt het er niet makkelijker op.

In het verlengde hiervan wil ik in dit blog kort reageren op het externe evaluatieonderzoek naar het politieonderzoek rondom de vermissing van Milly Boele. Het meisje uit Dordrecht (12) werd vorig jaar maart dood aangetroffen in de tuin van buurman Sander V., een politieagent. Het rapport met de uitkomsten van het onderzoek hebben gisteren al in de media aandacht gehad, maar wordt vandaag officieel gepresenteerd. Later deze week zullen wij nog een artikel met onze reactie op het rapport op de website van de ACP plaatsen. Ik wil vooropstellen dat de betrokken politiecollega’s goed werk hebben verricht. Zij hebben onder moeilijke omstandigheden kordaat opgetreden en vol overgave gehandeld. Dat geldt overigens voor alle bovengenoemde incidenten.

Ik wil tot slot, vanaf deze plek, namens de collega’s van de ACP en als voorzitter van de vakbond ACP, wederom mijn medeleven betuigen aan de slachtoffers en nabestaanden voor wie deze tijden uiterst moeilijk zullen zijn.

Ik kan het mij nog goed herinneren dat ik ongeveer tien jaar geleden te horen kreeg dat mobiel internet de toekomst had. Iedereen zou overal en altijd het web op kunnen gaan. Mijn eerste gedachte was: “Daar heb ik mijn computer toch voor”. Inmiddels is het aantal gebruikers dat internet via zijn/haar mobiele telefoon gebruikt in 2010, ten opzichte van 2009, verviervoudigd. Mobiel internet is niet meer weg te denken uit het straatbeeld en biedt kansen. Ook voor de politie.

Na een tweet via @Politiebond kreeg ik van een aantal collega’s voorbeelden gemaild van de wijze waarop zij internet op hun mobiel gebruiken om hun werk te vergemakkelijken. Ze onderhouden niet alleen contacten via Twitter. Er zijn ook collega’s die foto’s maken van een plaats delict (PD) en deze via hun mobiel naar hun werkmail sturen. Deze foto’s worden toegevoegd aan een proces verbaal (PV). Ook wordt internet gebruikt om (via Google) snel informatie te achterhalen van (potentiële) verdachten. Denk aan telefoonnummers en/of adressen. Op die manier wordt de meldkamer ontlast.

Een collega vertelde ook over haar contacten met vrijwillige politieambtenaren. Alle collega's delen een agenda via een Gmail-account. Hierdoor kunnen zij via de telefoon online diensten aanmaken, wijzigen en invullen. Gezien de beperkte aanwezigheid van deze groep vrijwillige politiemensen is dit volgens deze collega een ideaal middel om alert en snel zaken te doen. Ook is er sprake van een actuele agenda.

De toekomst is mobiel, maar hoe die toekomst eruit gaat zien is nog onzeker. Japan en Zuid-Korea zijn voorlopers op het gebied van mobiel internet. Zo wordt er in Japan al jarenlang en op grote schaal betaald via de mobiele telefoon. Dat het gebruik van mobiel internet ook kansen op gaat leveren voor politie Nederland is zeker. Hebben jullie leuke voorbeelden van hoe internet op dit moment al wordt ingezet of vergezichten voor de toekomst? Mail even naar: communicatie@acp.nl of stuur een reactie via @Politiebond