Onze minister doet mooie beloften als het gaat om de instroom van nieuwe politieagenten en het op peil houden van de politiesterkte. Ik vraag me alleen af of het daarbij blijft. Zeker gezien de laconieke reactie van onze minister op de huidige salarisproblemen van politiestudenten. Veel studenten voelen zich genoodzaakt om een bijbaan te nemen om financieel rond te kunnen komen. Ook zijn er studenten die overwegen om de politieorganisatie te verlaten. Een leegloop komt zo steeds dichterbij. Daarmee komt de politiesterkte nog meer onder druk te staan. En daar is niemand bij gebaat.

Dat is ook de reden dat wij deze week samen met politiestudenten actie hebben gevoerd. Zoals u al uitgebreid op onze site heeft kunnen lezen, hebben wij gezamenlijk een petitie en zwartboek aangeboden aan de minister. Dat toont aan dat wij de problemen rondom de salarissen wel zeer serieus nemen. Ik hoop dat de minister de consequenties van de onrust onder politiestudenten nog gaat inzien. Ook het imago van de politie als werkgever wordt hiermee geschaad. Het beeld ontstaat bovendien dat het aantal belangrijker wordt dan de kwaliteit van de selectie van politiemensen. Dat zijn de signalen die wij als vakbond tijdens de huidige werving ontvangen. In hoeverre deze geluiden recht doen aan de werkelijkheid gaan wij uitzoeken. We willen namelijk niet dat dit gaat leiden tot uitval en teleurstelling tijdens de opleiding.

Tijdens de CAO-onderhandelingen zullen wij vasthouden aan een rechtvaardig salaris voor politiestudenten. Daarnaast willen wij dat er een harde afspraak wordt gemaakt over de totale sterkte van de politie. Wij hebben als vakbond al vaker onze zorg uitgesproken over de politiesterkte en de instroom. Het wordt hoog tijd dat onze minister de daad bij het woord voegt.

Met stoom en kokend water krijgt de inrichting van de Nationale Politie vorm. De minister heeft haast en daarom is de hele organisatie er druk mee. Op 1 januari 2012 moet niet alleen het wetgevingstraject, maar ook het inrichtingsplan Nationale Politie klaar zijn. De ACP ontving nog maar kort geleden de ‘houtskoolschets’ die inmiddels ontwerpplan heet. Op 4 november wil de minister de reacties van stakeholders, waaronder de politievakbonden, in zijn bezit hebben. In zijn brief maakt hij duidelijk dat het een reactie op hoofdlijnen moet zijn. Meedenken is dus goed, maar vooral niet te actief.

Ja, aan daadkracht ontbreekt het deze minister in ieder geval niet. Nu zijn daadkracht en slimheid niet persé de beide kanten van dezelfde medaille. Net zoals moed en domheid heel dicht bij elkaar liggen, maar dat terzijde. Na een oproep wilde een groep ACP-leden graag meedenken. Ze hebben het ontwerpplan bestudeerd en gisteren tot laat in de avond besproken. De standpunten die daaruit voortkomen, worden keurig samengevat en dienen als input voor het Bondsbestuur van de ACP die de standpunten definitief formuleert en naar 'onze' minister stuurt. Ik zal daar niet (te veel) op vooruit lopen.

Wat mij erg opvalt in het ontwerpplan is het taalgebruik. Herkenbare retoriek vanuit dit kabinet en kennelijk overgenomen door de landelijke kwartiermakers. Het geheel moet doortastendheid uitstralen. Het stuk staat vol met kreten als daadkrachtig, slagkracht, moedig, doeltreffend en niet te vergeten robuuste teams. Het is alleen jammer dat niet duidelijk wordt wat er met al die prachtige termen wordt bedoeld. Volgens de collega's zijn bijvoorbeeld de robuuste teams, teams die al tevoren zo vol worden gestopt met werk en zover worden afgeroomd voor andere werkzaamheden dat de term 'crepeer teams' de waarheid dichter benadert. Maar crepeer bekt toch een stuk minder lekker dan robuust in de Tweede Kamer.

De gekozen structuur voor de Nationale Politie wordt beheerst door planning & control, zoals dat in een lijnorganisatie hoort. In zo'n organisatie hebben de turfsmurfen het voor het zeggen en niet de vakmensen die politiemensen zijn. In de werkgeversvisie staat toch dat we naar een Rijnlandsmodel willen? Daar werk je in netwerken met elkaar samen en ondersteunt de leidinggevende op basis van collectieve ambitie (wat willen we samen bereiken). Jammer, gemiste kans en niets van terug te zien.

Voor mij is het oude wijn in nieuwe zakken, aan de man gebracht met veel reclamekreten die de inhoud niet steunen en de zwaktes moeten verdoezelen. Maar hoe komt dat eigenlijk? Ik ben ervan overtuigd dat de minister en de kwartiermakers ook een betere politie willen. Die kijken 's ochtends ook in de spiegel en willen het goed doen. Nou, Einstein heeft daar al eens over nagedacht. Hij zei: “Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt.” En dat is precies wat hier gebeurt. Maar ja, daar kan niemand iets aan doen. De minister heeft tenslotte haast. Er is dus niet genoeg tijd om aan Einstein te denken. Die is tenslotte ook allang dood.