Er is geen tijd om eindeloos te praten om tot een goede CAO Politie te komen. Dat was de kern van de boodschap die ik eerder deze week, namens u, heb meegegeven aan minister Opstelten en zijn ambtenaren. Het werd tijd om gas te geven, niet alleen omdat collega’s een rechtvaardige cao verdienen, maar ook omdat er op dit moment veel meer op het spel staat voor de hele sector.

Er zijn nogal wat dringende thema’s die vragen om aandacht. Om er maar even twee te noemen: LFNP en Nationale Politie. Deze onderwerpen hebben direct betrekking op uw werk en inkomen. Dit vraagt om onverdeelde aandacht van alle betrokken partijen. Iemand vroeg zich op onze website daarbij af waarom we nu dan ‘toch even een cao sluiten’. Allereerst is dat natuurlijk niet ‘even’, maar dient er zorgvuldig en met gepaste spoed een rechtvaardige CAO te worden afgesloten. Om in de beeldspraak van ‘gas geven’ te blijven: Het kan niet zo zijn dat onze werkgever op zijn scooter voorbij snelt, van alles verandert aan de structuur van de politie, maar datgene wat vorm en inhoud geeft aan de beloning van collega’s, namelijk de CAO Politie, rechts laat liggen.  

Het kostte even tijd, maar na een paar dagen, had ik het idee dat de minister en  zijn ambtenaren de boodschap begrepen. Los van het feit dat vraag en aanbod nog een eind uit elkaar liggen, liggen de beide standpunten op tafel en wordt er al een aantal dagen inhoudelijk flink gediscussieerd. Het is nu weekend en de komende dagen gebruiken wij om het overleg van dinsdag 28 februari voor te bereiden. Aan het eind van die dag zal ik samen met mijn mede-onderhandelaars bepalen of het bereiken van een akkoord over de twee belangrijkste onderwerpen (VPL en inkomensverbetering) wel of niet mogelijk is voor de eerder gestelde deadline van donderdag 1 maart. Het voorbereiden van acties gaat ondertussen onverminderd door.

Ik kan niet zeggen dat ik verrast ben door de publicaties die de afgelopen dagen in de media over de politie zijn verschenen. Zo was er dit weekend in het televisieprogramma Brandpunt aandacht voor PTSS bij politiemensen. NRC bracht een artikel over de problemen rond de Nationale Politie. En de Telegraaf publiceerde een bericht over overtredingen van de Arbeidstijdenwet binnen politiekorpsen. Verschillende dossiers die op de onderhandelingstafel liggen voor een nieuwe CAO voor politiemensen. Op zulke momenten, als ik tegenover media en richting de politiek dezelfde boodschap voor de zoveelste keer herhaal, voel ik mij weleens een roepende in de woestijn.

Maar hoe triest de boodschap ook is, soms is het goed dat de problemen waarmee politiecollega’s dag in dag uit worden geconfronteerd breeduit worden uitgemeten in de media. Voor wie er nog aan twijfelde, na de publicaties van afgelopen dagen kun je naar mijn mening niet langer ontkennen dat politiewerk een risicovol en zwaar beroep is. Zo wijst onderzoek uit dat er duizenden collega’s zijn die door hun inzet voor een veilige samenleving zijn geconfronteerd met ernstige incidenten en daardoor rondlopen met psychische klachten. Daar doet niemand zielig over. Over het algemeen weten politiemensen goed waaraan ze beginnen. Toch is het essentieel dat collega’s het gevoel hebben geholpen, gehoord en gezien te worden. Laat ik me daarbij meteen tot de minister richten: daar horen ook rechtvaardige arbeidsvoorwaarden bij.

Dat brengt mij vervolgens  bij de discussie over de vorming van één Nationale Politie. Onzekerheid is het toverwoord als het gaat om de Nationale Politie. Dit geldt vooral voor de groep AT-personeel. De politie heeft leiders nodig die de weg wijzen. Als vakbond proberen wij daar ons steentje aan bij te dragen, maar uiteindelijk is het de organisatie die op basis van een heldere visie op het politievak de Nationale Politie moet vormgeven. Na alle mediaberichten van afgelopen dagen kunnen mensen niet langer ontkennen dat het politiewerk onder druk staat. Als er maar liefst 340.000 overtredingen van de Arbeidstijdenwet worden geconstateerd, dan wordt de politieorganisatie blijkbaar gedragen door de loyaliteit van de medewerkers. Dus nogmaals minister Opstelten: voldoende rust en een goede balans tussen werk en privé is cruciaal voor politiemensen om hun werk goed te kunnen doen. Daarom blijf ik de komende tijd behalve onderhandelen ook roepen ‘op naar een CAO die recht doet aan het mooie maar ook zware politievak!’

Bijeenkomsten voor en met leden zijn voor mij persoonlijk één van de leukere momenten tijdens het onderhandelingstraject over een nieuwe CAO voor politiemensen. De ledenbijeenkomsten die wij deze week zijn gestart, geven mij weer energie. Het is goed om te horen hoe u en uw collega’s kijken naar het onderhandelingstraject en wat er volgens u goed gaat en wat beter kan.

De bijeenkomsten worden door een groot aantal politiemensen bezocht en dat geeft een goed beeld van hoe collega’s hierin staan. De overgrote meerderheid van politiecollega’s is geschokt over het feit dat de minister weigert hen voldoende tegemoet te komen. Ze doen dan ook een klemmend beroep op de minister om in zijn bod recht te doen aan het zware en risicovolle beroep van een politieman en -vrouw. Wat mij verder opvalt, is dat leden over het algemeen realistisch zijn als het gaat om een loonsverhoging en dat het vooral gaat over inhoudelijke onderwerpen. U verwacht een betrouwbare werkgever die het mogelijk maakt dat u uw werk op een prettige manier kunt doen en werk en privé goed kunt combineren. Burgers willen krachtige en frisse politiemensen, die de veiligheid op straat kunnen waarborgen. Ik ben de afgelopen dagen bevestigd in het beeld dat hetzelfde geldt voor politiecollega’s. 

Als de minister zijn inzet voor een nieuwe CAO niet bijstelt, heeft dat niet alleen nadelige gevolgen voor politiemensen, maar ook voor burgers en de minister zelf. In de huidige economische tijd zijn rust, orde en veiligheid van groot belang. Gekwalificeerde politiemensen zijn daarvoor essentieel. Nederland houdt met het toekomstbeeld dat de minister schetst straks onvoldoende gekwalificeerde politiemensen over. We zitten in een periode, waarin een groot deel van de huidige politiemensen met pensioen gaat. Aantrekkelijk werkgeverschap is dé garantie voor de toekomst van het politievak, de collega’s die zich daarvoor inzetten en de veiligheid van burgers. Voor een veilige toekomst is genoeg blauw op straat en achter het bureau hard nodig. Daarvoor zet ik mij als ACP-voorzitter in. Het is hard werken, maar het is het waard.

Een gezond voedingspatroon heeft niet zozeer te maken met discipline, maar vooral met kennis. Voeding is een wetenschap. Dat wil eigenlijk zeggen dat er nog geen absolute waarheid over bestaat. Theorieën over voeding staan continue ter discussie en er wordt steeds weer onderzoek verricht die nieuwe inzichten opleveren. Vanuit mijn interesse volg ik dit op de voet.

In ons programma Train4Life (www.train4life.nl/acp) wijzen we (politie)mensen op interessante theorieën. Een belangrijk gegeven is dat wij als westelijke samenleving steeds zwaarder zijn geworden, terwijl we steeds meer light en halfvolle producten zijn gaan eten. Daar blijkt een verband in te zitten. Doordat deze producten geen tot nauwelijks vet bevatten, gaat het lichaam de overdaad aan koolhydraten vanzelf opslaan. Zogenaamd ‘stapelen’. Het blijkt dat de gezonde verhouding koolhydraten, eiwit, vet (KEV) van 40-30-30 door dit nieuwe voedingspatroon gewijzigd is in 70-15-15. Met andere woorden: je krijgt te veel koolhydraten = suiker binnen, terwijl je denkt zeer goed bezig te zijn.

Ik krijg vaak te horen dat mensen geen vet kunnen of willen eten. In noten zitten echter ook vetten en dat eten wij al eeuwenlang. Check je ontbijt bijvoorbeeld eens kritisch. Bevat je ontbijt wel voldoende  eiwitten en vetten? Of bestaat het uit brood met hagelslag en jus d’orange uit een pak (15 gram suiker)? Vul je ontbijt eens aan met wat noten (macadamianoten bijvoorbeeld) en een eitje. Je verhouding KEV breng je meteen op niveau. Je zult merken dat je lichaam je ontbijt efficiënter verwerkt en dat je minder snel trek krijgt.

Michael Kortekaas is ex-docent gevaarsbeheersing Politie(academie) en eigenaar/persoonlijke coach van Train4Life