Gisteren was ik bij het Algemeen Overleg van de vaste kamercommissie van Veiligheid en Justitie (Tweede Kamer). Een overleg dat over allerhande politiezaken ging en waarbij ik verre van alleen was. Op de publieke tribune zat ik samen met zo’n 35 collega’s het overleg te volgen. Van tevoren hadden we collega’s in het hele land opgeroepen om de Tweede Kamerleden een e-mail te sturen over de vastgelopen CAO-onderhandelingen. Een oproep waar massaal gehoor aan werd gegeven. En op Twitter kon je al vrij snel de reacties van de Kamerleden lezen. Zo meldde Tofik Dibi van GroenLinks bijvoorbeeld: ‘Inbox stroomt vol met honderden e-mails van agenten die vertellen waarom ze het werk doen wat ze doen #ontroerend. Reactie #Opstelten?’ En Nine Kooiman van de SP zei: ‘Zuur dat ik geen enkele opening zie bij de minister om een opening te bieden t.a.v. #CAOPOLITIE. #agentenverdienenbeterkrijgenminder’. Twitter is, zeker in dit soort gevallen, dan ook een mooi medium. Zo kun je ook tijdens een overleg contact met elkaar hebben, en mooier nog: door Twitter kunnen ook alle collega’s die er niet bij zijn bijna realtime volgen waar het over gaat en hun input geven!

Zelf vond ik dat er veel aandacht voor onze CAO was vanuit de Kamer. En dan met name over de gevolgen als het niet lukt om eruit te komen. Onze volksvertegenwoordigers maken zich zorgen over de sfeer en situatie bij de politie. Door het CAO-conflict komen ook andere belangrijke dossiers, zoals LFNP en Nationale Politie, onder druk te staan. Men wil op dit soort onderwerpen geen schade. Arie Slob meldde: ‘Nu overleg met minister Opstelten over politie. Grote zorg bij CU over huidige ontwikkelingen. Gevaarlijke cocktail aan het worden.’ De reactie van minister Opstelten over de onderhandelingen sloeg wat mij betreft de plank mis. Hij vindt dat de politievakbonden aan zet zijn. Terwijl juist wij hém een ultimatum hadden gegeven om met verbetervoorstellen te komen, alvorens weer aan tafel te gaan. Opstelten weet wat wij willen. Hij heeft mijn nummer en kan me op elk gewenst moment bellen, als hij de inschatting maakt dat we er samen uit kunnen komen. Telkens weer benadrukken dat het hem om werkzekerheid binnen de sector gaat, terwijl die afspraak al lang gemaakt is, is wel erg gemakkelijk.

Tot dat telefoontje komt, gaan wij door met het voeren van actie. Vandaag dient een kort geding over de ledenbijeenkomst bij de voetbalwedstrijd Cambuur - FC Zwolle (Jupiler League) van komende zondag. Bij een grote verkeerscontrole in Klazienaveen wordt door de collega’s weer een zeer coulant beleid gevoerd als het gaat om bonnen schrijven. Volgende week staan acties bij diverse parketten op stapel en wordt in de grote steden met werkonderbrekingen gestart. Intussen vermoed ik dat dit nog wel eens een kwestie van de lange adem kan gaan worden.

PS. Wil je mij ook op Twitter volgen? Kijk dan op: www.twitter.com/gerritvdkamp

Het lijkt mij goed om deze hectische dag met u te beginnen. Via deze blog wil ik u bijpraten over wat er de komende dagen op de planning staat. Na het afronden van deze blog, reis ik af naar Rotterdam waar ik samen met honderden collega’s de minister een ‘warm’ welkom heet bij zijn werkbezoek aan de collega’s van de zeehavenpolitie. Tot zover vandaag.

Voor wat betreft de komende dagen, de niet mis te verstane boodschap van leden is: harde actie. Het wordt dan ook een ‘heet’ weekend met acties gericht op voetbal. Zo roepen wij leden die ingeroosterd staan om te werken tijdens (risico)wedstrijden uit de Jupiler League op twee ledenbijeenkomsten te bezoeken. Het gaat hierbij om de wedstrijden Go Ahead Eagles’ tegen  FC Den Bosch en SC Cambuur tegen FC Zwolle. Voetbal legt een onevenredige druk op de politiecapaciteit en collega’s worden daar geconfronteerd met extreem geweld. Wie anders beweert, moet de krant op maandag maar eens nalezen op incidenten. Ik heb er dan ook geen moeite mee om naar dit actiemiddel te grijpen.

Actie is ook wat ik van deze minister verwacht. Zoals ik al zei in een eerdere blog lijkt het erop dat de rol van minister Opstelten is uitgespeeld. Net als de rest van Nederland wordt ook deze minister straks geconfronteerd met de uitkomsten van het overleg in het Catshuis. Voor een minister die zegt de Rotterdamse lijfspreuk ‘geen woorden, maar daden’ aan te hangen, vind ik dit teleurstellend. Na al zijn grote woorden en beloften aan de samenleving is het nu tijd voor daadkracht en moet hij gaan staan voor zijn mensen. Van de wietpas tot 3.000 extra agenten, van meer zicht op verkeershufters tot het keihard aanpakken van criminele jeugdbendes. Ik denk dan als simpele diender, daar heb je de politie bij nodig, maar daar denkt deze minister blijkbaar anders over. Als hij dit echt begreep, dan stelde hij niet voor om het sociale leven van collega’s door de mangel te halen en hield hij zich netjes aan al gemaakte afspraken. Nu het tijd is voor daadkracht, toont deze minister zich helaas een onbetrouwbare werkgever. Daarom ben ik samen met u hard in actie.

Bij de komst van de Nationale Politie verdwijnt de korpsbeheerder zoals we die nu kennen. Er valt namelijk niets meer te beheren. Dat doet de korpschef in naam van de minister in het nieuwe bestel. Wat er terugkomt, is de regioburgemeester. Die is verantwoordelijk voor de vraagarticulatie, zoals dat met een mooie term heet.

In het kader van de openbare orde gaat hij als een soort opperhoofd van de burgemeesters in ‘zijn’ regio over de ‘wat’ vraag. De hoofdofficier doet hetzelfde, maar dan wat betreft de opsporing. Samen met de regiochef van de politie vormen ze de zogenoemde driehoek. Niks mis mee. Dat heet democratische inbedding en past prima in de overlegcultuur die we in Nederland zo goed kennen en het voorkomt dat de machts- en gezagsverhoudingen te ver uit elkaar gaan lopen.

Nu ken ik burgemeesters vanuit de praktijk als lieden die vooral staan te klagen dat er te weinig capaciteit bij de politie is. De meesten van hen vinden iedere voetbalwedstijd, kermis, festival, braderie, optocht en andere keuvelarij een evenement waar de politie bij aanwezig moet zijn. En daarna zeuren dat er zo weinig blauw in de wijk te zien is. Gek hè, verantwoordelijk voor de openbare orde, maar kennelijk niet voor het op een nette manier verdelen van de capaciteit. Dat mogen de collega’s in het blauw opknappen. Die doen dat ook nog. Bij nacht en ontij, in mist en regen. Dagelijks stellen ze soms hun leven en gezondheid in de waagschaal.

En die burgemeesters? Hoe groter de gemeente, hoe meer recht ze denken te hebben op de spaarzame capaciteit. De regioburgemeesters roepen vermoedelijk net als de huidige korpsbeheerders om het hardst. In een brief aan de minister bewijzen de beoogde regioburgemeesters grootheidswaanzin. Ze vinden het heel normaal dat ze capaciteit krijgen als ondersteuning voor iedere regioburgemeester. En niet te weinig ook: 1 formatieplaats strategisch beleidsadviseur (schaal 13) en 0,2 administratieve ondersteuning (schaal 6) per regioburgemeester. Maar dat is niet genoeg. Er komt nog een landelijk bureau bij met minimaal 5 formatieplaatsen: 1 hoofd(schaal 15), 3,5 senior strategisch beleidsmedewerker (schaal 13) en 0,5 administratief medewerker (schaal 8).

Om te beginnen valt dat allemaal onder de categorie serieus belachelijk en overdone. Om de soap compleet te maken, verwachten ze dat al die dure krachten uit de formatie van de politie komen. Maar er is meer. Zo geven ze aan dat dit nog maar een begin is. Het zal vermoedelijk niet genoeg zijn.

Beste burgemeesters, zijn jullie helemaal de weg kwijt? Dat grapje kost 900.000 euro! Dat zijn 18 rechercheurs die zich kunnen bezighouden met de opsporing van strafbare feiten. Die lossen op jaarbasis pak ‘m beet zonder al te veel moeite 2000 overvallen, inbraken en andere ernstige strafbare strafbare feiten op. Zijn jullie nu echt helemaal de weg kwijt of is de grootheidswaanzin nu al toegeslagen? Ik hoop maar dat het een zonnesteek is.

Beste minister Opstelten, misschien moet u toch echt eens met uw collega van Binnenlandse Zaken gaan praten of er wel de goede mensen op de stoel van regioburgemeester zitten. Ik heb er geen verstand van, maar dat is ook niet echt nodig om het juiste antwoord op die vraag te geven.

Neanderthalers

Volgens één van de 74 verdachten die gisteren voor de Utrechtse rechters stond voor zijn aandeel in het uit de hand lopen van de voetbalwedstrijd tussen Utrecht en FC Twente had hij zich gedragen als een Neanderthaler. Al doe je daar onze oermens geen recht mee. Ik had het primitieve gedrag van hem en zijn medeverdachten trouwens niet beter kunnen omschrijven.

Eén voor één slopen ze op woensdag 21 maart de rechtbank in. Dat is logisch, want de meesten van hen zijn gewone huisvaders met een ‘normale’ baan, tenminste als ik het onderzoek mag geloven. Op woensdagochtend kwamen ze uit hun grot en hebben ze eerst hun kind naar school gebracht. Pas daarna zijn ze doorgereden naar de rechtbank. Voordat ze fietsen, tegels en blikwerk naar collega’s gaan gooien, werken ze nog even hun mail bij, omdat ze daar maandagochtend, brak van een middag en avond ‘voetbalfeest’, niet aan toekomen. Tenminste zo stel ik mij dat voor. Wat een contrast met die familieleden en vrienden van collega’s waarvan 80% aangaf soms wakker te liggen vanwege het werk van een geliefde. Een ‘voetbalfeest’ dat uitloopt op een veldslag is voor hen een ware nachtmerrie.

Dat politiemensen een zwaar en risicovol beroep hebben en dat dit ook hun familie niet in de koude kleren gaat zitten lijkt mij helder. Dit heb ik ook verteld aan de journalisten die ik vanmorgen voor de rechtbank in Utrecht tegenkwam. Aan diezelfde journalisten heb ik ook uitgelegd dat een rechtvaardige cao essentieel is om dit werk te blijven doen. Terwijl ik voor de camera stond, kwam het vliegtuigje overvliegen met daarachter de tekst: ‘stop geweld tegen politie’. Bedoeld als steunbetuiging namens de politiebonden voor al die collega’s die ook komend weekend weer geconfronteerd worden met de nodige ‘neanderthalers’.