De blogs worden nu gefilterd met: april 1
Reset het filter om alle blogs te zien.
24/7 Loket Politie
Woensdag 25 april was een belangrijke dag voor mij en veel collega’s. Gisteren werd namelijk op De Basis in Doorn door minister Opstelten het startsein gegeven voor het 24/7 Loket Politie. Een loket waar (oud)politiemannen en -vrouwen en hun partners terecht kunnen met vragen over de impact van het politiewerk. Want niet alles wat collega’s meemaken in het politiewerk is zogezegd ‘normaal’. Ook vinden we soms van wel!
Onder andere mijn partner Corrie en ik (als voormalig politieman) zijn betrokken geweest bij de klankbordgroep van het 24/7 Loket Politie. Wij hebben daarbij getracht om zo kritisch mogelijk te kijken naar de behoefte van politiemensen en die van hun partners. Ik heb zelf in het verleden PTSS opgelopen door mijn werk bij de politie. Na mijn herstel probeer ik mij nu hard te maken om op een goede wijze de zaken te veranderen binnen de politieorganisatie. Voor mijn partner en mij was het gisteren een speciale dag. De opening van het loket, waar ik zelf zo’n behoefte aan heb gehad. Ook mijn partner hoor ik regelmatig zeggen dat ze zo graag ergens had willen aankloppen met vragen toen ik ziek was. Maar een dergelijk loket was er toen nog niet. Nu is het er! En ja, we zijn best een beetje trots. Trots op de mensen die het hebben gerealiseerd en op het feit dat wij een klein steentje hebben mogen bijdragen.
Corrie en ik zijn ervan overtuigd dat er nu meer aandacht komt voor het psychische welzijn van politiemensen, maar ook voor die van de partners. Want ook zij worden met de gevolgen geconfronteerd. Ik denk ook dat dit voor hen een mooie erkenning is. Iedereen is enthousiast om met deze pilot te starten. Ook de nieuwsgierigheid van de politiemensen is gewekt. Ik merkte dit in de afgelopen weken in contacten met collega’s en partners.
In het verleden heb ik meerdere malen over de mentale weerbaarheid van politiemensen en een zorglijn gesproken met ACP-voorzitter Gerrit van de Kamp. Het is goed om te zien dat de ACP dit 24/7 Loket Politie op alle fronten steunt en dat de bond het belangrijk vindt dat er aandacht komt voor de psychische gezondheid van politiemensen. Het deed me daarom ook goed dat Gerrit en de voorzitters van de andere politievakbonden aanwezig waren bij de opening van het loket.
Mocht je als collega of als partner van een collega vragen hebben over de impact van het mooie politiewerk of over mentale problemen, schroom dan niet om te bellen naar het 24/7 Loket Politie. Zij zijn er om je te helpen en dat kan geheel anoniem!
Arthur van der Vlies, voormalig politieman
Snapt u het nog?
Vakbondsbestuurders die schimmige overleggen voeren met de minister van V&J, die de 3 procent salarisverhoging loslaten zonder te overleggen met hun achterban, die kortom geen idee hebben waar ze mee bezig zijn en hun leden een oor aan willen naaien. Iedereen heeft recht zijn of haar mening online te uiten. Ik dus ook en mijn bescheiden mening is dat ik bij sommige reageerders op onze websites een flinke dosis realiteitszin mis.
In een vereniging geldt niet het recht van wie het hardste roept, in een vereniging geldt de verenigingsdemocratie. Ik ben geen onderhandelaar namens mijzelf. Ik voer geen actie namens mijzelf. 25.000 collega’s vormen de ACP. Zij gaven mij het vertrouwen om te onderhandelen en lieten mij weten dat het laatste bod van de minister onvoldoende was. Een deel van de collega’s bereidt acties voor, neemt eraan deel en werkt zich het schompes voor de CAO van die mensen die op de website melden dat het allemaal niets voorstelt. Dat snap ik niet, want we hebben toch met elkaar hetzelfde doel? Er ligt immers nog geen CAO-voorstel waar u voor of tegen kunt zijn.
De wereld is veranderd en het is er niet overal makkelijker op geworden. Een bank die failliet gaat in Amerika, een wereldwijde financiële crisis en uiteindelijk gesprekken in het Catshuis. En dan heb ik het niet eens over sociale en andere media die ons binnen enkele seconden met elkaar verbinden. Dat is de omgeving waarbinnen er nu wordt onderhandeld. Ik kan mij dan ook voorstellen dat u het af en toe even niet meer snapt. Dat u denkt weer zo’n gesprek, wat hebben ze in vredesnaam te bespreken? Dat u denkt van mij mag het allemaal wel wat minder lief. Betekent het dat wij altijd de juiste keuzes maken? Absoluut niet! Maar als u het niet meer snapt of vindt dat wij niet de juiste keuzes maken, dan daag ik u uit om even te mailen naar: gerrit@acp.nl. Wij zijn nooit te beroerd om uit te leggen waarom wie wat doen. Dat is ook logisch, want wij doen het voor en met u. Net zo goed als het onze verantwoordelijkheid is informatie te geven, verwacht ik van u dat u het komt halen.
Oog voor de toekomst
In de hectiek van de acties om te komen tot een rechtvaardige CAO Politie was er gisteren ineens het bericht dat de ACP een nieuwe vakcentrale gaat oprichten. Ik kan mij voorstellen dat dit een deel van onze achterban heeft verrast. Het is misschien lastig, maar toch wil ik u vragen om deze discussie los te zien van de nu lopende acties. Wat ze met elkaar gemeen hebben, is dat bij zowel een rechtvaardige CAO Politie als een mogelijke Algemene Vakcentrale de belangen van u, ACP-leden, centraal staan.
Op dit moment wordt op verschillende overlegtafels en niveaus gepraat en nagedacht over de toekomst van de vakbond. Al toen de ACP het afscheid van het CNV aankondigde, heb ik u gemeld dat de ACP een uitgesproken idee heeft over welke kant het op moet met de vakbond in Nederland. De Algemene Leden Vergadering (ALV) en het Bondsbestuur (BB) hebben mij en collega’s gevraagd te verkennen welke mogelijkheden er zijn. Uitgangspunten daarbij zijn: het vak en professionaliteit van mensen centraal en zo dicht mogelijk op de werkvloer georganiseerd. Ons toekomstbeeld hebben wij in de afgelopen periode met een groot aantal partijen gedeeld. Uit die gesprekken werd langzaam maar zeker duidelijk hoe een mogelijke vakcentrale eruit zou moeten zien. De ACP gelooft niet in grote centrales met veel macht, maar wil terug naar waar het echt om gaat. Elkaar sterker maken, maar wel met de vrijheid om impact te hebben en zo de belangen van de leden optimaal te behartigen. Een vakcentrale ook waar iedere bond welkom is die zelfstandig een specifieke sector, branche of beroep vertegenwoordigt, al dan niet identiteitsgeboden. Kortom, het recht om een beslissing te nemen, ligt in de sector en daarbij bij de leden en niet op hoog niveau ergens op een centrale overlegtafel. De organisatie zelf is klein, slagvaardig en richt zich op thema’s die partijen samen belangrijk vinden.
Zoals ik al zei, er wordt veel en op verschillende plekken gepraat. Gisteren was daarom hét moment om ons initiatief (geen besluit!) naar buiten te brengen. Hiermee komen wij tegemoet aan de opdracht van de ALV. Uiteraard melden wij onze inzet aan het bondsbestuur. Het is nu aan andere partijen om de afweging te maken of zo’n Algemene Vakcentrale ook voor hen en hun achterban voldoende perspectief biedt. De ACP is niet in Leusden en niet in Utrecht of in elke andere plaats van Groningen tot Maastricht. De ACP bestaat uit 25.000 mensen met gedeelde belangen. Daarom is er voor mij één ding kristalhelder. Het zijn uiteindelijk de leden van de ACP die besluiten of de ACP deelneemt aan een Algemene Vakcentrale.
