Ik kan niet zeggen dat ik verrast ben door de publicaties die de afgelopen dagen in de media over de politie zijn verschenen. Zo was er dit weekend in het televisieprogramma Brandpunt aandacht voor PTSS bij politiemensen. NRC bracht een artikel over de problemen rond de Nationale Politie. En de Telegraaf publiceerde een bericht over overtredingen van de Arbeidstijdenwet binnen politiekorpsen. Verschillende dossiers die op de onderhandelingstafel liggen voor een nieuwe CAO voor politiemensen. Op zulke momenten, als ik tegenover media en richting de politiek dezelfde boodschap voor de zoveelste keer herhaal, voel ik mij weleens een roepende in de woestijn.

Maar hoe triest de boodschap ook is, soms is het goed dat de problemen waarmee politiecollega’s dag in dag uit worden geconfronteerd breeduit worden uitgemeten in de media. Voor wie er nog aan twijfelde, na de publicaties van afgelopen dagen kun je naar mijn mening niet langer ontkennen dat politiewerk een risicovol en zwaar beroep is. Zo wijst onderzoek uit dat er duizenden collega’s zijn die door hun inzet voor een veilige samenleving zijn geconfronteerd met ernstige incidenten en daardoor rondlopen met psychische klachten. Daar doet niemand zielig over. Over het algemeen weten politiemensen goed waaraan ze beginnen. Toch is het essentieel dat collega’s het gevoel hebben geholpen, gehoord en gezien te worden. Laat ik me daarbij meteen tot de minister richten: daar horen ook rechtvaardige arbeidsvoorwaarden bij.

Dat brengt mij vervolgens  bij de discussie over de vorming van één Nationale Politie. Onzekerheid is het toverwoord als het gaat om de Nationale Politie. Dit geldt vooral voor de groep AT-personeel. De politie heeft leiders nodig die de weg wijzen. Als vakbond proberen wij daar ons steentje aan bij te dragen, maar uiteindelijk is het de organisatie die op basis van een heldere visie op het politievak de Nationale Politie moet vormgeven. Na alle mediaberichten van afgelopen dagen kunnen mensen niet langer ontkennen dat het politiewerk onder druk staat. Als er maar liefst 340.000 overtredingen van de Arbeidstijdenwet worden geconstateerd, dan wordt de politieorganisatie blijkbaar gedragen door de loyaliteit van de medewerkers. Dus nogmaals minister Opstelten: voldoende rust en een goede balans tussen werk en privé is cruciaal voor politiemensen om hun werk goed te kunnen doen. Daarom blijf ik de komende tijd behalve onderhandelen ook roepen ‘op naar een CAO die recht doet aan het mooie maar ook zware politievak!’