Soms is het goed om even stil te staan bij alle andere zaken in het leven die naast werk belangrijk zijn. Daarom ben ik blij met een week vakantie. Mede op (licht) aandringen van mijn collega’s pak ik na een intensieve periode mijn rust. Hoewel ik moet toegeven dat enkele onderwerpen nog altijd mijn onverdeelde aandacht hebben. Vakbondswerk houdt nooit op.

Zo heeft niemand invloed op de waan van de dag. Ik doel op dit moment voornamelijk op de geweldsincidenten richting politiemensen en andere hulpverleners met een publieke taak. Wat mij rond dit soort incidenten nog het meeste stoort, is dat mensen snel hun oordeel klaar hebben. Daarbij maakt het, zo blijkt de afgelopen weken, niet uit of het politiemensen zijn die genoodzaakt worden om geweld te gebruiken of dat er geweld tegen hen wordt gebruikt. Zelfs in bedreigende situaties, waarin de politie wordt gehinderd in haar werk en direct geconfronteerd met agressie en geweld, plaatsen bestuurders, politici en burgers direct hun vraagtekens bij het optreden van de betrokken politiemensen. Ik kan me niet herinneren dat dit vroeger toen ik zelf als politieman op straat werkte aan de orde was. Daarnaast vraag ik mij serieus af of bestuurders, politici en burgers zich wel realiseren wat het politievak daadwerkelijk inhoudt. Dat al deze incidenten de nodige frustraties veroorzaken onder politiemensen kan ik me goed voorstellen.

Op onze site vind je een uitgebreid artikel over dit hardnekkige probleem dat zo diep doorgedrongen is in de maatschappij. We roepen in dit artikel collega’s op om met ons mee te denken over mogelijke oplossingen voor geweldpleging tegen politiemensen en collega’s van andere hulpdiensten. Eén van de eerste reacties onder het artikel was: ‘Hoe vaak heb ik dit al niet gelezen?’ Te vaak! Maar wat is het alternatief? Je erbij neerleggen? Doodse stilte als er sprake is van geweld tegen u en uw collega’s? Nee, de ACP vraagt van u om mee te denken. De individuele collega’s zijn immers onze ogen en oren op de werkvloer. U weet als geen ander wat er speelt in de sector en wat er nodig is om echt iets te veranderen.

Dat brengt me tevens bij het inrichtingsplan voor de Nationale Politie. Input van de achterban is ook in deze discussie van onmiskenbaar belang. De vorming van de Nationale Politie heeft immers direct of indirect invloed op het werk van alle politiemensen. Een nieuw politiebestel biedt kansen en mogelijkheden. Het moet alleen wel zo zijn ingericht dat politiemensen goed kunnen functioneren. Daar zijn en blijven we scherp op. Meld je dus bij ons aan via scholingonleesbaaracponleesbaarnl en denk en praat met ons mee over de inrichtingsplannen voor de Nationale Politie. Samen bouwen we aan een goede politieorganisatie.