Het kan niet anders of de beleidsmakers van voetbalclub Feyenoord zijn vanochtend wakker geworden met een kater. Een voetbalwedstrijd verliezen met 10-0 is een ontnuchterende ervaring voor al die beleidsmakers die zich dag in dag uit inspannen voor de club. Als ACP hadden wij de afgelopen periode een vergelijkbare ervaring.

Onze eerste reactie op het regeerakkoord van het nieuwe kabinet Rutte-Verhagen was gematigd positief. De beloften zoals verwoord in het akkoord zien er op het eerste gezicht goed uit. De afgelopen twee weken zijn wij echter op bepaalde vlakken ontnuchterd. Na nadere bestudering van de voorgenomen kabinetsplannen, kunnen wij niet anders dan concluderen dat zij op belangrijke punten niet aansluiten bij de problemen zoals die al tijden spelen in de diverse korpsen.

De ACP heeft al regelmatig aan de bel getrokken over de huidige situatie bij de politie. Meer informatie daarover lees je bijvoorbeeld in ons artikel Situatie bij de politie zorgwekkend. Steeds vaker duiken er meer verhalen op met een vergelijkbaar geluid. Het laatste voorbeeld is het boek van onderzoeksjournalist Bart de Koning, getiteld ‘Operatie Blauw: Weg met de bureaucratie bij de Nederlandse politie'. Volgens de schrijver is de automatisering bij de politie een geldverslindend en tijdrovend drama, met als gevolg haperende computers. Daarnaast stelt hij dat het blauw op straat zich in de realiteit vooral achter de computer bevindt, voor administratief werk. Ook stelt hij in zijn boek dat de politiekorpsen versnipperd zijn en niet goed samenwerken, maar dat niemand daarvoor verantwoordelijkheid neemt. Helaas moet ik constateren dat dit allemaal herkenbare beelden zijn.

In een uitzending van het radioprogramma Dit is de dag op Radio 1 heb ik eind vorige week dan ook aangegeven dat de bevindingen van Bart de Koning voor negentig procent kloppen. Het staat wat mij betreft nog geen 10-0, maar wij komen als sector wel gevaarlijk in de buurt van een grote afstraffing. Het is nu aan de politiek om te komen met serieuze oplossingen voor serieuze problemen. Het is aan hen om eindverantwoordelijkheid te tonen. Uiteraard zullen wij daarbij onze invloed blijven aanwenden om tot de juiste keuzes voor de sector te komen.

Links:

www.eo.nl/programma/ditisdedag/2010-2011

Net als velen van u heb ik afgelopen zaterdag met veel belangstelling gekeken naar het live verslag van het CDA-congres. Ook heb ik dit weekend het regeer- en gedoogakkoord nader bestudeerd op zaken met betrekking tot onze sector.

De voorgenomen kabinetsmaatregelen die opgenomen zijn in het regeerakkoord en invloed hebben op de politiesector, vind ik er globaal goed uitzien.

Maatregelen, zoals de komst van een nationale politie, het terugdringen van de bureaucratie, het afschaffen van de bonnenquota en het opleggen van zwaardere straffen bij geweld tegen politieagenten en andere gezagsdragers, haken in op de wensen van de ACP.

Ook is het nieuwe kabinet voornemens per 2012 de kosten van de politie-inzet bij een incidenteel georganiseerd evenement door te berekenen aan de organisator. Het stemt me tevreden dat bovengenoemde onderwerpen zijn opgenomen in het regeerakkoord. Het zijn immers thema’s waar de ACP al jaren aandacht voor vraagt en waar wij al die tijd hard op hebben ingezet.

Ik ben er van overtuigd dat dergelijke maatregelen een bijdrage zullen leveren aan een veiligere samenleving en kansen bieden voor u en uw collega’s. Daarbij houden wij de belangen van alle collega’s, zowel in de executieve als de ondersteunende diensten, scherp in het oog. Belangrijk is vooral, ik heb het al eerder gezegd, dat het niet alleen bij mooie woorden blijft. Politici maken vaker goede sier met beloftes. Het nakomen daarvan schijnt hen daarentegen soms meer moeite te kosten. Mijn collega’s en ik zien er dan ook zeker op toe dat het nieuwe kabinet de voorgestelde plannen daadwerkelijk ten uitvoer zal brengen.

Bovendien staan er in het akkoord ook voorstellen, die om de nodige opheldering vragen. Zo deel ik de zorgen van het dagelijks bestuur van de korpsbeheerders over het toegezegde extra geld voor drieduizend nieuwe agenten. Verschillende korpsen staan immers al onder financieel toezicht, met een tekort van 300 miljoen. Waar moeten die drieduizend nieuwe agenten van betaald worden? De financiële onderbouwing vergt een grondige analyse.

Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen. Eerst maar eens afwachten wat de CDA-fractie morgen besluit. Pas dan weten we definitief of er wel of niet een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV komt.

De politiesector zit nog altijd in zwaar weer. De veiligheid in de samenleving en van collega’s en burgers in het bijzonder is hierdoor in gevaar. Hoogste tijd om mooie woorden in echte daden om te zetten, maar ook bredere samenwerking vorm te geven. De geluiden die mij de afgelopen dagen vanuit Den Haag bereiken over de plannen voor onze sector stemmen mij in dat licht positief.

De politieke partijen VVD, CDA en PVV, die momenteel een poging ondernemen om een minderheidskabinet met gedoogsteun te formeren, lijken een voorlopig akkoord te hebben bereikt over de aanpak van een deel van de problemen in onze sector. Problemen die wij als ACP al langere tijd hoog op de politieke agenda houden. En met succes, zo blijkt.

De berichtgeving in de media spreekt over plannen voor meer mankracht voor de collega’s op de werkvloer (3000 extra agenten), een efficiëntere manier van werken door het omlaag brengen van het aantal regionale korpsen (van 25 naar 10) en een centrale aansturing van de politieorganisatie vanuit een nieuw ministerie van Veiligheid.

Plannen die volgens mij kunnen bijdragen aan het oplossen van de oplopende capaciteitsproblemen en de nijpende financiële situatie van de Nederlandse politie. Bovenal biedt het een goede kans voor veiligere werkomstandigheden voor de collega’s.

Een ontwikkeling die daar ook aan bijdraagt is de oprichting deze week van de veiligheidskoepel SWVV. Deze samenwerking van (vooralsnog voor) werknemersverenigingen en vrijwilligersorganisaties in het veiligheidsdomein is een belangrijke stap vooruit. Professionals als politiemensen, militairen, brandweerlieden en ambulancepersoneel werken immers steeds meer samen aan een gemeenschappelijke taak, het waarborgen van de veiligheid in een samenleving.

De scherpe scheidslijnen binnen de veiligheidssector vervagen hierdoor en overkoepelende belangen gaan een steeds belangrijkere rol spelen. Zo vervullen collega’s de laatste jaren regelmatig een rol in een militaire missie, zoals nu nog in Urzugan. Op nationaal niveau is de gezamenlijke rampenbestrijding een goed voorbeeld. Het is voor dergelijke werksituaties van belang om ook onder deze omstandigheden de arbeidsvoorwaarden goed te hebben geregeld. Evenals binnen de politie zelf, biedt betere samenwerking dan uitkomst.

Ondanks deze positieve ontwikkelingen blijf ik als vakbondsman uiteraard scherp op de inhoud en de praktische uitvoering van gemaakte plannen. Mooie woorden vanuit Den Haag worden immers niet altijd omgezet in de daden die onze sector vooruit helpen. De politieke afspraken over onze sector die nu vorm lijken te krijgen, dienen dan ook te worden omgezet in daden. Daadkracht is daarbij de belangrijkste voorwaarde. Als ACP zullen we uiteindelijk zowel de woorden als daden toetsen aan de belangen van collega’s en de samenleving. Voor de ACP staan deze altijd voorop.

Gisteren trof ik bij de post een reactie van de kabinetsinformateurs op de ‘brandbrief’ die ik vorige week namens de ACP verstuurde. In de ‘brandbrief’ spreek ik onze zorg uit over de huidige situatie binnen de politiesector en geef ik onze visie op de toekomst van de Nederlandse politie.

De informateurs Rosenthal en Wallage zeggen in hun reactie dat de inhoud van onze brief wordt besproken bij de kabinetsformatie. Mocht het komen tot een regeerakkoord tussen de politieke partijen die op dit moment in onderhandeling zijn, dan zullen wij dat akkoord beoordelen aan de hand van onze standpunten en de inhoud van de ‘brandbrief’.

Zoals eerder gezegd: veiligheid heeft een prijs. Maar bovenal: veiligheid is een kwestie van keuzes maken! Het maken van keuzes is tot nu toe echter niet de sterkste kant van bestuurders/politici als het gaat om de inzet van politie. Het lijkt erop dat alles moet kunnen, maar er zijn natuurlijk grenzen. En die grenzen zijn bereikt. Dat hebben wij in het landelijk overleg van 15 juli ook wederom aangegeven aan de minister van Binnenlandse Zaken. De druk op politiemensen is onaanvaardbaar hoog.

Om de druk op collega’s te verlichten, zullen de politieke partijen die de komende vier jaar gaan regeren keuzes moeten maken. Nog belangrijker, ze zullen de afspraken die daaruit ontstaan moeten nakomen. Mocht het zo zijn dat alle evenementen en feesten doorgang vinden, dan zal men meer politiemensen en geld beschikbaar moeten stellen.

Bovenstaande staat los van het feit dat u de afgelopen maanden met ongelooflijk veel energie en inzet alle evenementen en feesten veilig hebben laten verlopen. Iedereen, mensen voor en achter de schermen, verdient daarvoor een groot compliment. Zonder uw loyaliteit en inzet was dit namelijk niet mogelijk geweest. Op deze manier kan het echter niet doorgaan. Dat zult u met mij eens zijn. Keuzes maken hoort bij verantwoordelijkheid dragen en afleggen. Namens u zullen wij de verantwoordelijken hierop de komende maanden aanspreken.