De Rijksrecherche bekeek vorig jaar 30 schietincidenten van de politie, waarbij 5 doden en 29 gewonden vielen. In 2010 was er sprake van 25 incidenten en het jaar daarvoor 23. Socioloog en hoogleraar Politiestudies Jaap Timmer gaf als reactie dat het om een relatief klein aantal gaat en je daarom geen grote betekenis mag hechten aan deze cijfers. De ACP deelt deze mening en vindt dat je aan de hand van alleen deze cijfers moeilijk of vrijwel geen conclusies kan trekken. Het gaat immers om de omstandigheden, waarin een politieman of -vrouw zich genoodzaakt heeft gevoeld om het dienstwapen te gebruiken.

Politiemensen trekken hun dienstwapen als de situatie daarom vraagt. Zij denken daar niet licht over. De toename van agressie en geweld tegen politiemensen draagt eraan bij dat zij harder moeten optreden en het dienstwapen als uiterste middel gebruiken. Gerrit van de Kamp: “Laten we ook zeker niet vergeten dat er in 2011 politiemensen gewond zijn geraakt en omgekomen tijdens de uitoefening van hun vak. Het lijkt er soms op dat mensen hieraan voorbijgaan, omdat politiemensen een hoog risicoberoep hebben en het incasseren van agressie en geweld daarbij ‘hoort’. Dat het politievak risico’s met zich meebrengt, betekent echter niet dat dit een vrijbrief is om geweld tegen politiemensen te gebruiken.”

De ACP sluit daarentegen ook zeker haar ogen niet voor de lichte stijging in het aantal mensen dat door de politie gewond is geraakt of gedood. Wel wil zij benadrukken dat de Rijksrecherche dergelijke incidenten altijd nauwkeurig onderzoekt en dat politiemensen in zulke situaties altijd verantwoording moeten afleggen.

Zie onderaan dit artikel een link naar het gerelateerde nieuwsbericht van de NOS die dit nieuws het afgelopen weekend naar buiten heeft gebracht.