Casus 5: Zwetend en hijgend naar de eindstreep

Een politiesurveillant kreeg te horen dat zij niet werd bevorderd tot agent. De Primaire Opleiding Medewerker Basispolitiezorg (POMB), waar zij aan deelnam, werd beëindigd en het agentendiploma werd daarmee onbereikbaar. Een gevalletje van pech onderweg, of...

Tijdens de opleiding behaalde de onfortuinlijke surveillant ruimschoots alle toetsen, met uitzondering van de looptoets. De Coopertest sloot zij, ook na de herkansing, met onvoldoende resultaat af. De POMB-opleiding werd kort daarna als agentenopleiding beëindigd. Dit betekende volgens haar werkgever, de regiopolitie Twente, ‘einde oefening’ en geen bevordering tot agent. Teleurstelling bij de collega en een slechte investering voor het korps, dat al een flink bedrag in de opleiding had gestoken.

Herkansing

De surveillant was gelukkig ACP-lid. Zij nam meteen na het vernemen van dit voor haar zo slechte nieuws contact op met de vakbond. Via de coördinator Individuele Belangen Behartiging (IBB) van de regio Twente werd zij in contact gebracht met één van de belangenbehartigers in de regio: Jan Evers. Deze onderzocht de situatie en ging aan de slag. Jan stuurde een brief aan de korpsbeheerder waarin hij wees op het ontbreken van zorgvuldigheid en de geringe inspanningen van het korps en het opleidingsinstituut. Bovendien werd een beroep gedaan op de hardheidsclausule. Met het verzoek om een herkansing, waardoor de betrokkene de Coopertest alsnog met succes kon afleggen, was het behalen van het agentendiploma weer bereikbaar. Jan vroeg de korpschef daar een positief advies voor te doen in de richting het opleidingsinstituut LSOP (huidige Politieacademie).

Alle ACP-inspanningen werden positief beoordeeld: de surveillant kreeg een herkansing om alsnog binnen 12 minuten de vereiste 2300 meter van de Coopertest af te leggen.

Tot het uiterste

Jan Evers liet er geen gras over groeien en verrichte alle mogelijke inspanningen. De IBB-er stelde een trainingsschema samen en trainde zelf mee. In de zes weken die volgden, liep hij samen met de surveillant tweemaal per week de vereiste afstand. Dit gebeurde afwisselend in de woonplaats van het ACP-lid en in de woonplaats van de IBB-er. Daarvoor hadden ze in beide plaatsen een parcours uitgemeten. Jan ging zelfs zo ver dat hij tot tweemaal toe met haar op de baan van het LSOP in Apeldoorn trainde. Ook bij de Coopertest zelf was hij van de partij. Het resultaat loog er niet om. De collega slaagde met vlag en wimpel voor de test en had zelfs nog tijd over toen zij de finish passeerde.

Waar een goede samenwerking van de ACP-belangenbehartiging al niet toe in staat is. De persoonlijke inzet van de IBB-er verdient een pluim. Mede dankzij hem werd de hardlopende surveillant bevorderd tot agent van de regiopolitie Twente.

>>  Naar de ACP blog >>