ACP | Politievakbond ACP

CAO-actievoeren en dienstbaar blijven

Door: Gerrit van de Kamp

Het CAO-traject levert altijd veel reacties van leden en niet-leden. Eén van de e-mails pik ik er graag even uit. De mail is van een (kritisch) ACP-lid. Met zijn goedvinden publiceren we de mailwisseling middels dit blog.

Geachte meneer van de Kamp, beste Gerrit,

In het begin van mijn loopbaan bij de politie in november 2005 heb ik een lidmaatschap afgesloten bij een andere vakbond. Dit enkel en alleen omdat een vakbond in mijn optiek onmisbaar is om een collectief te behartigen. Dat het die bond werd had enkel te maken met de aangeboden presentjes. Bij de CAO-onderhandelingen daaropvolgend werd mij snel duidelijk dat er meer informatie kwam van de door u vertegenwoordigde ACP. De overstap was snel gemaakt. Jullie standpunten waren helder en daadkrachtig. Ik heb nog nooit spijt gehad van het aansluiten bij een vakbond en al helemaal geen spijt gehad van de overstap naar de uwe.

In deze CAO-onderhandelingen echter lijkt het erop dat ik voor de zoveelste keer in tien jaar geen substantiële vooruitgang mag verwachten naar aanleiding van de CAO-onderhandelingen. Ik beoefen mijn vak vanuit de overtuiging dat dit het mooiste beroep is wat er bestaat. Echter een beetje meer waardering zou zeer zeker welkom zijn. Derhalve heb ik onze minister een brief geschreven. Geheel meegaand in het digitale tijdperk heb ik hem deze aangeboden middels mail en zijn Facebook-pagina. De hoop echter een reactie te mogen ontvangen blijft minimaal.

In mijn brief aan de minister komt onder andere uw bond ter sprake. Dit mede door het feit dat ik mij afvraag waar de daadkracht is gebleven die voor mij de overstap naar uw bond ooit zo helder maakte. Naar aanleiding van het door mij beschrevene in deze brief besluit ik bij deze u een aantal directe vragen te stellen. In de hoop dat u mij het één en ander kunt verduidelijken.

Meneer van de Kamp, waarom laten we ons vertragen en beletten door een rechterlijke uitspraak omtrent het staken op een internationale Cybertop om vervolgens massaal artikel 5 van de wegenverkeerswet te overtreden door middel van een zwaan kleef aan-actie op de autosnelweg? Er is immers behoorlijk wat hinder veroorzaakt met deze actie. En dat ook nog eens moedwillig.

Meneer van de Kamp, waarom worden de werkonderbrekingen, die benut kunnen worden voor achterstallig schriftelijk werk, niet als harde eis ingezet om dit achterstallig schriftelijk werk na deze nieuwe cao te voorkomen? Voorkomen is beter dan genezen toch?

En als laatste vraag, en dit is het punt wat mij als oprecht en steevast overtuigd politiemens daadwerkelijk het meeste voor de borst stoot, waarom zijn onze hardere acties nu ineens gericht tegen de inwoners van ons prachtige land terwijl we aan hen hebben beloofd waakzaam en DIENSTBAAR te zijn? Zouden onze acties zich niet moeten richten op die mensen die daadwerkelijk invloed hebben op onze CAO? Overheid en bestuur?

Meneer van de Kamp. Ik hoop oprecht van u een antwoord te mogen verwachten. Uw bond, of eigenlijk simpelweg ONZE bond, is een bond voor AL haar leden. Niet enkel voor de groep leden dat met hesjes boze bordjes willen dragen. Maar ook voor de leden die daadwerkelijk bereid zijn om op het randje van het kunnen te opereren. Niet alleen voor onze samenleving maar zeker ook voor onze eigen rechten.

Tot slot wil ik u laten weten dat ik mij kan verenigen met ieder vorm van actie. Dat ik blij ben dat zoveel van onze collega’s zich inzetten voor een betere CAO. Dat mijn schrijven aan onze minister misschien zou kunnen getuigen van een vereenvoudigde blik op de werkelijkheid. Zie het niet als kritiek. Zie het als een oprecht geïnteresseerd gesteld aantal vragen. Zie het als het tegengeluid. Immers is het ONZE bond die ook naar dit geluid dient te luisteren. Het is ONZE bond waarin ik een rotsvast vertrouwen heb dat er ook naar dit geluid geluisterd wordt.

Roel Timmermans


Geachte meneer Timmermans, beste Roel,

Niet zo lang geleden heb ik met veel plezier je blog op onze website gelezen met als titel ‘waarom ik met trots het uniform draag’. Het geeft een goed beeld van wat het vak inhoudt. Niet iedereen voelt zich er prettig bij om als politieman zijn verhaal te vertellen, maar als mensen zoals jij dat wel doen, dan vind ik dat mooi om te lezen.

In de e-mail die je mij stuurde las ik dezelfde betrokkenheid en passie. Voor alle duidelijkheid: mijn reactie is bedoeld om jou ons perspectief te schetsen. Als lid van onze vakbond vraag je terecht naar onze afwegingen. Aangezien ik ervan uitga dat je niet de enige bent die er zo over denkt, heb ik er met jouw toestemming voor gekozen mijn reactie te publiceren op deze site. Zoals je terecht aangeeft is de ACP een vakbond die staat voor de belangen van al haar leden. Collega’s die samen ‘dé bond’ vormen.

In je email lees ik de volgende vragen:

  1. Waar is de daadkracht gebleven die mij, toen ik ooit lid werd van de ACP, zo aansprak?
  2. Waarom laten we ons wel afstoppen door een rechterlijke uitspraak terwijl er als alternatief besloten wordt actie te voeren door de regels te overtreden?
  3. Waarom voeren we acties op een manier die in strijdt is met alles waar we in het dagelijks leven zo hard voor werken?
  4. Welke rol speelt achterstallig werk in de cao-eisen die worden gesteld, beter voorkomen dan genezen, toch?

Ik ga mijn best doen ze naar tevredenheid voor jou (en de collega’s die met vergelijkbare vragen zitten) te beantwoorden. Om te beginnen de vraag waar ik de meeste emotie voel (vraag 3). Zo lang ik voorzitter ben van de ACP, voer ik rond de cao-onderhandelingen de discussie over hoe ver we als vakbond mogen gaan om ons punt te maken en of burgers hier iets van mogen merken. Er wordt discussie gevoerd over bijvoorbeeld voetbalwedstrijden en zwaan kleef aan-acties.

Laat ik beginnen met te stellen dat we liever geen actie hadden willen voeren. Dat we na de verkennende gesprekken direct konden onderhandelen. Dat lukt tot op heden niet aangezien de werkgever/de minister met een minimaal voorstel komt dat we niet serieus kunnen nemen. Ook een voorstel dat haaks staat op de boodschap vanuit de samenleving om de politie beter te belonen, simpelweg omdat politiewerk complexer wordt en het belang van iedere burger raakt. De werkgever en de minister hebben dan ook rekening te houden met de gevolgen van de acties. Sterker nog: zij dragen ook verantwoordelijkheid voor de gevolgen ervan. Daarnaast is het goed te beseffen dat collectief actievoeren een grondrecht is dat, net als in andere beroepsgroepen, gebruikt mag worden. Dat recht zou ik politiemensen op geen enkele manier willen ontzeggen. Tegelijkertijd zou de mate, waarin wij dat recht uitoefenen, tot het uiterste beperkt moeten worden. Maar, daar zijn wel twee partijen voor nodig.

Het politievak brengt met zich mee dat je meer mag dan een gemiddelde burger en daaraan direct gekoppeld de verantwoordelijkheid dit op een goede manier te gebruiken. Los van de juridische kant, die wordt bepaald in een samenspel tussen vakbonden, werkgever en de rechter speelt ook geloofwaardigheid en ethiek een rol. Jouw vraag raakt eerder aan dat laatste. Hoe voer je actie, maar blijf je als politie wel geloofwaardig als je de volgende keer een burger aanspreekt op zijn gedrag. En behalve de mening van de burger gaat het daarbij vooral ook over je eigen gevoel, datgene wat voor jou acceptabel is.

In je brief aan de minister geef je aan dat de zwaan kleef aan-actie jou persoonlijk te ver gaat. Omdat ze haaks staan op jouw belofte waakzaam en dienstbaar te zijn. Actievoeren bij de politie is per definitie lastig. Niet in de laatste plaats vanwege de loyaliteit van politiemensen aan hun vak. We beseffen ons als actievoerende vakbonden terdege dat wij met sommige acties het randje opzoeken. Sommige leden dat wij hier te ver in gaan, dat burgers er niets van mogen merken, volgens anderen gaan de acties niet ver genoeg en missen de bonden daadkracht. In de loop van de jaren heb ik geleerd dat daadkracht nog wel eens wordt verward met een grote mond. Ik kan mij voorstellen dat in het beeld die twee door elkaar lopen, maar wat daadkracht onderscheidt van een grote mond is de inhoud. Slaag je erin op inhoud van toegevoegde waarde te zijn voor de groep van mensen waar je namens praat? Weet je wat er echt speelt en kom je met oplossingen die er toe doen? Dat is waar de ACP steeds naar streeft, waarom telkens weer de nadruk ligt op samen en waarom ik de tijd wil nemen je mail te beantwoorden. Daadkracht is alleen mogelijk vanuit de inhoud, de inhoud komt voort vanuit de leden. Soms zichtbaar, soms niet, maar je mag erop vertrouwen dat als iets een ‘grote mond’ lijkt, er voor leden op de inhoud iets te winnen is.

Als gezamenlijke bonden zoeken we naar actiemiddelen die impact hebben, zo veilig mogelijk zijn en ons de mogelijkheid geven de boodschap te vertellen dat politiemensen een geweldig vak hebben, een rechtvaardig salaris verdienen en ook op andere manieren ondersteunt zouden moeten worden. Daarbij besteden we veel aandacht aan de (emotionele) zwaarte van het vak maar ook aan bijvoorbeeld de hoeveelheid (schriftelijk en administratief) werk. We maken elke keer weer de afweging hoe ver we in acties kunnen gaan en welke impact een actie heeft op alle betrokken partijen (dus ook op burgers). Daarbij is het doel nooit om burgers te pesten, maar om resultaat te behalen voor leden. De afweging voor de één of andere actie vindt plaats binnen het landelijk actiecomité, waar alle bonden vertegenwoordigd zijn. Het is aan de individuele collega om de afweging te maken of een actie voor hem of haar acceptabel is. Gelukkig krijgen we van leden ook direct feedback op onze keuzes en nemen we die mee in de afwegingen voor de toekomst.

De rechter heeft ons in het geval van de cybertop teruggefloten. Los van het feit dat er een boete van 10 duizenden euro’s staat op het niet navolgen van een rechterlijke uitspraak, heeft het voor mij persoonlijk ook nog een principiële kant. Het lijkt misschien vanaf de buitenkant willekeurig, maar dat is het niet. Net als andere beroepsgroepen is het ook voor de politie een grondrecht om te kunnen actievoeren. Aan actievoeren zijn duidelijke regels verbonden en dat is maar goed ook. Als vakbonden zijn we de stem van de werkvloer. Dat kan alleen als we geloofwaardig zijn en blijven. Voor leden, maar ook voor alle betrokken partijen, is vertrouwen essentieel. De politie in actie betekent juist vanwege de maatschappelijke opdracht van de organisatie (veiligheid van burgers garanderen) dat als je actie voert je dit moet doen binnen de grenzen van de rechtstaat.

De komende weken gaan we met onze acties door. We hopen dat jij en je collega’s deze blijven steunen tot de minister over de brug komt met een bod waarover we daadwerkelijk kunnen onderhandelen en we straks kunnen zeggen: die nieuwe CAO doet recht aan ons politiewerk.

Met vriendelijke groet,
Gerrit van de Kamp, voorzitter ACP

Terug naar overzicht

De ACP biedt leden juridische hulp zodat je bij problemen over werk en inkomen verzekerd bent van rechtshulp. Je kunt ook gebruikmaken van de uitgebreide dienstverlening en diverse ledenvoordelen


Ook reageren?

Log hieronder in met je e-mailadres of lidnummer en je wachtwoord. (Hulp bij inloggen)

  • Houd rekening met je voorbeeldfunctie: ook burgers lezen jouw reactie.
  • Behandel iedereen met respect.
  • Kwetsende of aanstootgevende reacties worden verwijderd.
  • Heb je vragen? Mail ons.

 

Wij maken gebruik van cookies om je een optimale gebruikerservaring aan te bieden. We maken gebruik van analytisch cookies om de website en dienstverlening te kunnen verbeteren en cookies van externe partijen. Lees voor meer informatie onze  privacy statement . Klik op de accepteer button om de cookies te accepteren.