ACP | Politievakbond ACP
Projecleider CAO Kim Rijnaard ACP

Er was eens

Door: Kim Rijnaard, Projectleider CAO

Het leek heel even een mooi begin van een sprookje. Daar was dan, op 2 juli in de middag, de lang verwachte reactie van minister Grapperhaus en korpschef Akerboom. We werden zelfs verblijd met twee brieven. Van ieder een.

Brieven met handreikingen en oplossingen? Niets van dat alles, dag sprookje! Het verhaal heeft nu alleen nog iets weg van Hans en Grietje. Waarin het huisje met snoepgoed, de brief gebakken door de KC zelf, er verleidelijk uitziet. Totdat de heks de deur openmaakt.

De KC en minister geloven in de kracht van herhaling. Ik ben gaan turven. Het gaat over afspraken (15x) en capaciteit (19x). Ze willen ook wel weer in overleg (9x) of gesprek (4x).

De brieven samenvattend in 1 zin:

Ze willen wéér in overleg, om afspraken te maken over het capaciteitsprobleem.

Hadden ze daar nou echt 6 weken – en 6 pagina’s- voor nodig? Dat had in een sms gekund. Op de dag van ontvangst van het ultimatum. De KC in zijn brief, blijft zich ingraven en verweren. Je zou je ook iets kunnen aantrekken van feedback van collega’s, er iets mee kunnen doen. De KC doet dat niet.

  • Hij herhaalt en herhaalt en herhaalt (zelfs een ezel stoot zich in het algemeen … je kent m wel);
  • Hij klopt zichzelf op de borst door aan te geven dat het ‘wel gelukt is’ om extra geld/middelen te krijgen;
  • Hij graaft zich nog dieper in door aan te geven dat hij de (grensoverschrijdende) reacties van de collega’s wel gehoord heeft (iets met geen woorden maar daden);
  • Hij wijst met zijn vinger naar een ander (binnen de mogelijkheden/regeerakkoord die hij heeft);
  • nu nog uitvraag doen, echt waar?

Hij zit vast. Ze zitten vast. Vast in herhalen, verdedigen en wijzen naar een ander, zowel naar de collega’s als de minister. En nu dan? Nog meer praten, nog meer topoverleg. Dat out of the box denken zit wel snor daar. De geloofwaardigheid glipt hem door de vingers.

Ik vind persoonlijk de manier waarop je dingen doet, zegt en uitdraagt minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker, dan de inhoud. Door te doen wat je zegt en te zeggen wat je doet, krijg je vertrouwen in elkaar. En als je vertrouwen hebt in elkaar kun je eerlijk, hard en direct zijn. Door de manier waarop de Korpschef de collega’s de afgelopen jaren behandeld heeft, door ze niet voor vol aan te zien, is hij zijn vertrouwen en geloofwaardigheid kwijt. De koek van Hans& Grietje is op. Welke boodschap hij dan nu ook nog verkondigt, hij breit dit niet meer recht.

Ik wilde dit stukje heel graag eindigen met ‘… en ze leefden nog lang en gelukkig?’ maar het lukt me niet om daar nu nog een brug naar te maken.

 

Terug naar overzicht

Wij maken gebruik van cookies om je een optimale gebruikerservaring aan te bieden. We maken gebruik van analytisch cookies om de website en dienstverlening te kunnen verbeteren en cookies van externe partijen. Lees voor meer informatie onze  privacy statement . Klik op de accepteer button om de cookies te accepteren.