ACP | Politievakbond ACP

Niets is moeilijk voor hen die willen

Verklaring ACP bij ondertekenen CAO Politie

Geachte heer Grapperhaus en Akerboom,

Tegenover u zitten politiemensen. Dat zijn we en dat voelen we. Als politiemensen hebben we allemaal een eigen mening en een eigen belang. Maar we kiezen ervoor om als collectief, als politiebonden, te streven naar erkenning van de vaak problematische omstandigheden waarin het politiewerk wordt gedaan.

We hebben het mooiste vak dat er bestaat en voeren dat met hart en ziel uit, loyaal ten behoeve van de veiligheid van burgers in ons land. We willen waardering voor dat vak. Niet alleen in woorden maar ook op grond van daden van de werkgever. Zodat dit mooie politievak met grote betrokkenheid zo goed en professioneel mogelijk kan worden uitgevoerd.

Veel politiemensen zien zich geconfronteerd met een organisatie die in veel opzichten niet aansluit op het werk dat dagelijks wordt gedaan. We zien een nijpend tekort aan capaciteit, de alsmaar toenemende werk- en roosterdruk en een hoog ziekteverzuim. We zien teams en collega’s in zowel de uitvoering als de ondersteuning, waarbij inrichting en formatie niet aansluit bij de dagelijkse problemen en werkzaamheden. Ook zien we veel leidinggevende collega’s die geconfronteerd worden met een extreme werkdruk en een onhanteerbare ‘span of control’. Daar komt nog eens het treurige feit bij dat al jaren en jaren de met ons gemaakte arbeidsvoorwaardelijke en rechtspositionele afspraken niet of maar gedeeltelijk worden uitgevoerd.

Cruciale fase Nationale Politie

Door dit is de Nationale Politie als organisatie in een cruciale fase terechtgekomen. Het niet horen van politiemensen, het niet nakomen van afspraken en toezeggingen en het nemen van onbegrijpelijke besluiten die de situatie eerder verslechteren dan verbeteren: het eist haar tol.

Ons vak, onze professie, de loyaliteit en de betrokkenheid zijn hierdoor extreem onder druk gezet.

Deze hele situatie heeft gemaakt dat er binnen de politie op een groot aantal plaatsen boosheid, teleurstelling, cynisme en zelfs verschijnselen van anarchie waarneembaar zijn. Voor veel politiemensen is de maat vol. Dit vertaalt zich onder andere door soms extreme uitingen op social media. Die passen volgens velen van ons niet bij de politie, maar zijn wel het gevolg van alles wat hier zojuist is verwoord.

Laat een ding duidelijk zijn. Politiemensen willen deze situatie niet! We willen trots zijn op dit mooie vak en dit goed en professioneel kunnen uitvoeren. We willen dat gemaakte afspraken ten aanzien van arbeidsvoorwaarden en rechtspositie netjes en eerlijk worden uitgevoerd. Afspraak is tenslotte afspraak.

Groot en diep wantrouwen

Dat is de reden geweest om als politiemensen niet alleen een CAO-inzet te formuleren op arbeidsvoorwaarden en rechtspositie maar vooral ook in te zetten op herstel van de organisatie. Het Herstelplan, dat wij op 20 april hebben overhandigd, is een plan van politiemensen die zoals net gezegd een verandering en verbetering van de organisatie willen. Wat kun je als werkgever nog meer wensen? Groot was dan ook onze verbijstering en verontwaardiging toen bleek dat u hier geen brood in zag en andere oplossingen wilde voor de bestaande problemen. Uw oplossing was een vergaande mate van flexibilisering. Dit deed uiteindelijk voor heel veel politiemensen de emmer overstromen. We hebben daar allemaal getuige van kunnen zijn en dat ook, soms zelfs persoonlijk, aan den lijve ondervonden. U kreeg met het Herstelplan een handreiking. Het is uw aanvankelijke reactie hierop die diepe sporen heeft achtergelaten in het toch al broze vertrouwen. Om preciezer te zijn: het wantrouwen is groot en diep.

Als politiemensen vragen we ons zo langzamerhand af of een fatsoenlijke CAO eigenlijk nog wel mogelijk is zonder conflict en gevecht. Mooie woorden van waardering over al het werk dat iedere dag wordt verzet voor de veiligheid van de samenleving: het strookte niet met de inzet die u bij de CAO-onderhandelingen deed.

Geen onvoorwaardelijk ja

Uiteindelijk kwam u tot inkeer en is er toch een onderhandelingsresultaat bereikt. Een resultaat dat in veel opzichten uniek is in de historie van arbeidsverhoudingen binnen de politie. U bent als werkgever zelf getuige geweest van het enorme wantrouwen, cynisme en scepsis. Het is mede door afspraken die zijn gemaakt over de rol en positie van de minister bij de uitwerking en de aanpassing van het overlegstelsel dat collega’s die zich hierover hebben uitgesproken in meerderheid voor dit onderhandelingsresultaat zijn.

Dit betekent niet dat we hiermee over kunnen tot de orde van de dag. Want er is ook een grote groep tegen de ondertekening van dit akkoord. We benoemen hun onvrede niet alleen, maar willen ook dat daar rekening mee wordt gehouden. Want de tegenstellingen binnen de organisatie zijn nog nooit zo groot geweest en voor veel politiemensen is dat een onaanvaardbare situatie. Het ‘ja’ voor dit CAO-akkoord is dan ook geen onvoorwaardelijk  ‘ja’. We zien de CAO die nu, op 1 november 2018, wordt getekend eerder als laatste kans en optie.

Conflict bij niet nakomen afspraken

Op het moment dat de afspraken niet binnen de gemaakte tijdlijnen worden uitgevoerd, zal dit onherroepelijk leiden tot een volgende fase van conflict. Zelfs al tijdens de looptijd van de CAO! Tijdens de 29 bijeenkomsten over de toelichting over het onderhandelingsresultaat is nadrukkelijk duidelijk geworden dat er bij politiemensen geen ruimte meer is voor excuses. Tot slot is duidelijk geworden dat wij als politiemensen omwille van dit zware en risicovolle beroep blijven strijden voor de mogelijkheid om eerder te kunnen uittreden in de vorm van ´vroegpensioen´. Het ondertekenen van dit CAO-onderhandelingsresultaat verandert daar niets aan.

Er is dus een perspectief. Maar er zal echt ongelooflijk hard gewerkt moeten worden aan het herstel van vertrouwen. Dat kan alleen door afspraken na te komen. Een man een man, een woord een woord. Er ligt bij u dus een enorme verantwoordelijkheid voor de uitvoering en realisatie van deze CAO. Politiemensen zullen daarbij daar waar mogelijk en passend bij hun verantwoordelijkheid deze bijdrage leveren. Zoals gezegd, politiemensen zijn de politiebonden en politiebonden zijn politiemensen. Zal het allemaal simpel en eenvoudig zijn? Nee, natuurlijk niet.

Niets is moeilijk voor hen die willen

Als voorzitter van de ACP wil ik afsluiten met datgene wat mij in mijn jeugd is meegegeven: Niets is moeilijk voor hen die echt willen. ‘Kan niet’ is dood en ‘wil niet’ ligt er naast.  Ik wens dat we met dit akkoord stappen gaan zetten naar het herstel van vertrouwen van politiemensen naar en onder elkaar en een organisatie waarin het mooie vak van politie goed en professioneel kan worden beoefend voor een samenleving die een veilig Nederland verdient.

Met vriendelijke groet,

Gerrit van de Kamp
Voorzitter Politievakbond ACP

Lees ook:

Terug naar overzicht

Wij maken gebruik van cookies om je een optimale gebruikerservaring aan te bieden. We maken gebruik van analytisch cookies om de website en dienstverlening te kunnen verbeteren en cookies van externe partijen. Lees voor meer informatie onze  privacy statement . Klik op de accepteer button om de cookies te accepteren.