ACP | Politievakbond ACP

Gerard: ‘Blijf aandacht besteden aan heftigheid werk’

Als je bij de politie gaat, krijg je de nodige ellende voor je kiezen. Feitelijk weet je dat. Maar wat het met je kan doen, weet je pas als je het ervaart. Ook in combinatie met je privéleven. “Wij zijn een doorsnee van de bevolking. Wij zijn mensen met bovenmenselijke prestaties in wat we doen en meemaken”, weet Gerard Schoenmakers. Bij hem wordt in 2014 PTSS vastgesteld.

Voordat Gerard in 1972 bij de Marechaussee terechtkomt, krijgt hij al het nodige voor zijn kiezen. Drie dodelijke ongevallen waar hij als jongen van 17, 18 jaar hulp verleent. “Dat doe je gewoon, als je onderweg zoiets tegenkomt. Ik heb altijd willen helpen waar dat kon.” In zijn tijd bij de Marechaussee komt daar het nodige bij. Een meisje dat van een bouwkraan afspringt en in stalen pijpen valt. De afscheidsbrief ligt bij een waxinelichtje in de cabine van de kraan. Niet lang erna maakt hij opnieuw een heftig incident mee. “We beveiligden de Indonesische ambassade en waren met een aantal collega’s in de omgeving van het pand. Ineens zien we een collega zijn vuurwapen laden. Hij vuurt drie keer, rakelings langs mij heen.”

Hartinfarct

De jaren verstrijken. Gerard werkt in de noodhulp en zit bij de ME. Hij wordt wijkagent en stapt na 17 jaar over naar de recherche. Inmiddels werkt hij als groepschef bij de Arrestantenzorg. In 2013 krijgt hij een hartinfarct. Eenmaal terug gaat het niet goed. Gerard: “Een leidinggevende maakte zich zorgen. Zaken die zich jarenlang hebben opgestapeld kwamen terug en het ging niet goed. Ik heb me toen gemeld bij het 24/7-loket. Dat ging twee keer mis met doorverbinden maar ik kreeg uiteindelijk contact met de casemanager van het korps. Zij had mijn mail onderschept en vond dat we eens moesten praten. Aan haar heb ik heel veel gehad, zij heeft mij toen echt de weg gewezen.”

Impact

Gerard komt op een informatiedag PTSS ACP-jurist Paul Boezeman tegen. Ze raken in gesprek over de coulanceregeling PTSS. “Voor mij is de erkenning van PTSS door de werkgever het allerbelangrijkst. Niet het geld”, zegt Gerard. De werkgever verwijst me naar defensie, omdat daar de oorzaak zou liggen. Dat voelt onterecht, aangezien de jaren bij de politie ook de nodige impact hebben gehad. Paul adviseert me een dossier op te bouwen, mocht het nodig zijn voor een bezwaar of beroep en een eventuele gang naar de rechtbank. Dat contact heeft me erg gesteund en gesterkt.”

Gerard doet een beroep op collega’s en op leidinggevenden. “Blijf aandacht besteden aan de heftigheid van het werk. Je handelt gewoon. Je krijgt vaak geen tijd om erover na te denken, relativeert het. Wat het doet, komt vaak later pas. Maak van je hart geen moordkuil en praat erover. Leidinggevenden, maak hier ruimte voor zodat collega’s open en eerlijk hun verhaal kunnen doen.

Terug naar overzicht

Wij maken gebruik van cookies om je een optimale gebruikerservaring aan te bieden. We maken gebruik van analytisch cookies om de website en dienstverlening te kunnen verbeteren en cookies van externe partijen. Lees voor meer informatie onze  privacy statement . Klik op de accepteer button om de cookies te accepteren.