ACP | Politievakbond ACP
Jos Pietersen - Bondsbestuur ACP

Open brief aan de politiechefs

Goedemorgen Politiechefs,

Misschien een ongebruikelijke brief maar toch.

Van de Korpschef heb ik begrepen dat hij een rol toedicht aan de politiechefs in het CAO-traject. Een bijzondere en naar mijn mening onverstandige move. Waar t.a.v. de Korpschef het brede gevoel leeft dat hij is “losgezongen van de werkelijkheid en zijn personeel”, ligt datzelfde risico nu op de loer voor de politiechefs en iedereen die in dat verlengde een rol krijgt.

Er zal geïnformeerd gaan worden bij het personeel naar knelpunten t.a.v. capaciteit/werkdruk en ondersteuning, heb ik begrepen. Vreemd. De leiding weet dat allang of in iedere geval moet dat weten of heeft dat kunnen weten. Als dat niet het geval is dan zijn mijn zorgen over de verbinding die de leiding heeft met de werkvloer, ineens nog groter dan dat ze al waren. Daar komt bij dat de CAO-inzet van de bonden, een inzet is van de mensen. Van het personeel. Zij hebben hun input aangeleverd bij diezelfde bonden. De bonden spreken dus namens mij en alle collega’s. Bovendien: Gaat het wel over de punten van de KC, over flexibilisering? Nee toch? Dat is symptoombestrijding! De oorzaak, daar gaat het over. Het fundament: een incompetente politieorganisatie en het gevoel van de mensen die er werken. Dat ze niet gehoord worden.

Voor zover het nog niet duidelijk is; het herstelplan van de bonden (vreemd waarom niet van de politieleiding?), is ook niet meer waar het op dit moment echt om gaat. Feitelijk gaat het allang niet meer over de (traditionele) CAO-inzet maar over de kreupele politieorganisatie en de leiding die daarvoor verantwoordelijk is. En daar niets aan doet.

De mensen voelen zich ontheemd, niet gehoord en aan hun lot overgelaten. De bonden spreken van een gezagscrisis. Een groot woord, maar dat is het wel. Onderschat niet de emotie en de energie die er op dit moment is onder het personeel. In de basisteams en bij de recherche staat het water tot de lippen en is vaak al een snorkel nodig om te kunnen blijven ademen. In de ondersteuning net zo. Daar krijgt men alle shit over zich heen, omdat je niets op een normale manier geregeld krijgt voor het werk. Het is in mijn ogen onbestaanbaar dat dan nu nog meer van het kapitaal van onze organisatie, van onze mensen, gevraagd gaat worden.

Wat mij persoonlijk nog het meeste stoort in de huidige situatie is dat wij als “normaal” personeel niet voor vol aan gezien worden. Denkt men nu echt dat wij, die het dagelijks meemaken, niet snappen wat er echt speelt en leeft?

Ik hoop dat er snel een moment komt waarin de KC terugkomt van het ingeslagen pad. Dit is een heilloze weg. Laten we allemaal gaan werken aan een politieorganisatie die echt werkt.

Het herstelplan van de bonden, dat is mijn input voor de Politiechefs. Die nieuwe rol, daar zitten de politiechefs overigens zelf wel bij. Ik heb geen behoefte aan een nadere bijeenkomst met de politiechef of wie verder dan ook over dit onderwerp. Via mijn bond heb ik al input aangeleverd.

Een oprecht bezorgde,

Jos Pietersen
Bondsbestuur ACP
Werkzaam bij de staf in Rotterdam

PS: Op de 1e cao-bijeenkomst van de Korpschef in Rotterdam ben ik geschrokken. Op de bijeenkomst zelf, naar mijn mening een inhoudelijk zwak optreden, maar ook n.a.v. het onrealistische (video)verslag achteraf. Ik hoop dat iets dergelijks ons in de toekomst bespaard blijft.

Terug naar overzicht

Wij maken gebruik van cookies om je een optimale gebruikerservaring aan te bieden. We maken gebruik van analytisch cookies om de website en dienstverlening te kunnen verbeteren en cookies van externe partijen. Lees voor meer informatie onze  privacy statement . Klik op de accepteer button om de cookies te accepteren.